HR PROFESSIONAL - Πώς θα είμαστε ευτυχισμένοι στην επαγγελματική μας ζωή

Τρίτη, 26 Μαΐου 2020

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

People Management

Πώς θα είμαστε ευτυχισμένοι στην επαγγελματική μας ζωή

26 Ιανουαρίου 2018 | 09:31 Γράφει η Σοφία  Καρακάση Topics: Engagement,Future of Work,Workforce

Mπορεί η δουλεία να μας κάνει ευτυχισμένους; και είναι αυτό τελικά τόσο απαραίτητο; πρόσφατο άρθρο στο harvard bυσινεσς review της συγγραφέα και ερευνήτριας Άνιε μκκεε άπαντα καταφατικά και στα δυο ερωτήματα, δίνοντας χρήσιμες συμβουλές για να αποφύγουμε τις παγίδες που μας καταδικάζουν σε εργασιακή μιζέρια.

Η ζωή είναι πολύ σύντομη για να είμαστε δυστυχισμένοι στη δουλειά μας. Ωστόσο, πολλοί επαγγελματίες που είναι τυπικά ελεύθεροι να διαμορφώσουν την καριέρα τους όπως το επιθυμούν, βιώνουν καθημερινά εργασιακή μιζέρια, αποδίδοντας συνήθως την ευθύνη σε τρίτους: στο μάνατζμεντ, στους συναδέλφους, στην εταιρική στρατηγική, στην έλλειψη οράματος της ηγεσίας. Ακόμη και όταν παραδέχονται ότι έχουν και εκείνοι μερίδιο ευθύνης για την έλλειψη ικανοποίησης από την επαγγελματική τους ζωή, καταλήγουν ότι δεν έχει τελικά σημασία αν είναι ευτυχισμένοι ή όχι. Αυτό που μετράει για την επιχείρηση είναι να πετύχουν τους στόχους τους. Στην πραγματικότητα, όμως, το υψηλό στρες και η εργασιακή δυστυχία «προσβάλλουν» τις εργασιακές σχέσεις, την προσωπική ζωή και την υγεία μας. Μειώνουν την αποτελεσματικότητά μας, οδηγούν σταδιακά σε λάθη ή σε συμβιβασμούς. Με άλλα λόγια, η δυστυχία, η έλλειψη engagement, το αίσθημα ότι δεν ολοκληρωνόμαστε μέσα από τη δουλειά μας, επηρεάζουν όχι μόνο την ψυχολογία αλλά και την απόδοσή μας.

Σύμφωνα με πρόσφατες έρευνες, τα 2/3 των εργαζομένων στις ΗΠΑ δηλώνουν βαριεστημένοι και αποστασιοποιημένοι από το εργασιακό τους περιβάλλον. Γιατί όμως αποδεχόμαστε αυτή την κατάσταση χρόνιας δυσαρέσκειας και συνεχίζουμε να εργαζόμαστε σε θέσεις που δεν μας ικανοποιούν; Στις αρχές του 2017 η Αμερικανική Ομοσπονδία Ψυχολογίας κατέγραψε τα υψηλότερα επίπεδα στρες από ποτέ στο ανθρώπινο δυναμικό της Αμερικής, με βασικές αιτίες την πολιτική και το συνεχώς μεταβαλλόμενο και αβέβαιο επιχειρηματικό περιβάλλον. Οι παράγοντες που επηρεάζουν την εργασιακή ευημερία, όμως, δεν είναι μόνο εξωγενείς.

ΟΙ 3 ΠΑΓΙΔΕΣ ΤΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΚΗΣ ΕΥΤΥΧΙΑΣ
Από την 30ετή συμβουλευτική εμπειρία της σε ηγέτες μεγάλων επιχειρήσεων, κυβερνήσεων και ΜΚΟ, η Annie McKee διαπίστωσε ότι στην πλειοψηφία τους οι εργαζόμενοι πέφτουν σε κοινές παγίδες που σαμποτάρουν τη χαρά που αντλούν από την εργασία τους: τις ονομάζει «happiness traps» και στην ουσία αναφέρεται σε αυτοκαταστροφικούς τρόπους σκέψης και εργασίας που μας κρατούν κολλημένους σε μία κατάσταση που σαμποτάρει την ευτυχία αλλά και την επιτυχία μας. Τρεις είναι οι παγίδες στις οποίες υποπίπτουν οι περισσότεροι εργαζόμενοι: η φιλοδοξία, τα «πρέπει» και η υπερπροσπάθεια.

    1 Η φιλοδοξία

Η φιλοδοξία από μόνη της δεν αποτελεί αρνητικό χαρακτηριστικό, αντίθετα δίνει ώθηση να επιτύχουμε τους στόχους μας και να εξελίξουμε την καριέρα μας. Το πρόβλημα είναι ότι στις περισσότερες περιπτώσεις συνδυάζεται με υπερβολικό ανταγωνισμό και επικέντρωση στους ατομικούς στόχους και τις προσωπικές νίκες. Ο πρωταθλητισμός, όμως, στις σύγχρονες, σύνθετες επιχειρήσεις όπου η πλειοψηφία των στόχων είναι ομαδικοί και η καλή συνεργασία είναι προϋπόθεση για μακροπρόθεσμη επιτυχία, αποτελεί πρόβλημα. Όταν κάποιος θέλει να είναι πάντα Νο 1, αναγκαστικά οι υπόλοιποι θα έρχονται δεύτεροι. Με τον τρόπο αυτό απομονώνεται, καταστρέφει το κλίμα συνεργασίας και τις σχέσεις εμπιστοσύνης με τα άλλα μέλη της ομάδας, παύει να αντιλαμβάνεται τις συνέπειες των πράξεών του στους άλλους, αλλά και στον ίδιο τον εαυτό του, και τελικά στην προσπάθεια να κερδίζει πάντα την πρώτη θέση χάνει το νόημα της δουλειάς και την υποστήριξη των ανθρώπων γύρω του.

    2 Τα «πρέπει»

Ο κίνδυνος να λειτουργούμε με βάση αυτό που θεωρούμε ότι αναμένεται από εμάς και όχι σύμφωνα με τις επιθυμίες μας αποτελεί μία παγίδα που δύσκολα αποφεύγει κάποιος στην επαγγελματική του πορεία. Σίγουρα, κάποιοι από τους άγραφους κανόνες είναι απαραίτητο να τηρούνται, όπως η συνέπεια και η πολιτισμένη συμπεριφορά στο εργασιακό περιβάλλον. Υπάρχουν, όμως, και πολλά «πρέπει» που μας υποχρεώνουν να απαρνηθούμε τον εαυτό μας και να κάνουμε επιλογές που καταπνίγουν το δυναμικό και τα όνειρά μας.

Η επιτυχημένη εξέλιξη σε πολλές επιχειρήσεις συνοδεύεται από άγραφους κανόνες για την ενδεδειγμένη ενδυμασία, τον τρόπο έκφρασης, τις συναναστροφές, ακόμη και τις δραστηριότητες εκτός χώρου εργασίας. Η McKee αναφέρει περιπτώσεις εταιρειών με τις οποίες έχει συνεργαστεί όπου απαραίτητη προϋπόθεση για την ανάληψη ηγετικών θέσεων για τους άντρες είναι να είναι ετεροφυλόφιλοι και παντρεμένοι. Στις εταιρείες του Fortune 500, μόλις το 4% των ανωτέρων στελεχών είναι γυναίκες και πάνω από το 99% είναι λευκοί. Αυτές οι σοκαριστικές στατιστικές αποκαλύπτουν με τον πιο απτό τρόπο ποιοι «πρέπει» να αναλαμβάνουν ηγετικά πόστα και ποιοι «πρέπει» να είναι ακόλουθοι. Πρόσφατη έρευνα της Deloitte σε περισσότερους από 3.000 εργαζόμενους καταδεικνύει ότι πάνω από το 61% των συμμετεχόντων θεωρεί ότι χρειάζεται να «καλύπτει» κάποια στοιχεία της ταυτότητας και της προσωπικής του ζωής για να ταιριάζει στο προφίλ της επιχείρησης. Οι γυναίκες συχνά διστάζουν να αναφερθούν στα παιδιά τους ή οι άντρες σε δυσκολίες που αντιμετωπίζουν στην επαγγελματική ή την προσωπική τους ζωή, ώστε να μην φανούν ευάλωτοι ή αδύναμοι, γιατί «πρέπει» να δίνουν την αίσθηση ότι έχουν πάντα τον έλεγχο.

Η αποφυγή της παγίδας των «πρέπει» δεν συνεπάγεται την ισοπεδωτική απαξίωση όλων των κανόνων που διέπουν την κουλτούρα της επιχείρησης, αλλά την άρνηση συμμόρφωσης σε όσους βλάπτουν την καλή διάθεση και την αυθεντική, δημιουργική συνεισφορά στην εργασία.

Η ζωή είναι πολύ σύντομη για να είμαστε δυστυχισμένοι στη δουλειά μας. Ωστόσο, πολλοί επαγγελματίες που είναι τυπικά ελεύθεροι να διαμορφώσουν την καριέρα τους όπως το επιθυμούν, βιώνουν καθημερινά εργασιακή μιζέρια, αποδίδοντας συνήθως την ευθύνη σε τρίτους: στο μάνατζμεντ, στους συναδέλφους, στην εταιρική στρατηγική, στην έλλειψη οράματος της ηγεσίας. Ακόμη και όταν παραδέχονται ότι έχουν και εκείνοι μερίδιο ευθύνης για την έλλειψη ικανοποίησης από την επαγγελματική τους ζωή, καταλήγουν ότι δεν έχει τελικά σημασία αν είναι ευτυχισμένοι ή όχι. Αυτό που μετράει για την επιχείρηση είναι να πετύχουν τους στόχους τους. Στην πραγματικότητα, όμως, το υψηλό στρες και η εργασιακή δυστυχία «προσβάλλουν» τις εργασιακές σχέσεις, την προσωπική ζωή και την υγεία μας. Μειώνουν την αποτελεσματικότητά μας, οδηγούν σταδιακά σε λάθη ή σε συμβιβασμούς. Με άλλα λόγια, η δυστυχία, η έλλειψη engagement, το αίσθημα ότι δεν ολοκληρωνόμαστε μέσα από τη δουλειά μας, επηρεάζουν όχι μόνο την ψυχολογία αλλά και την απόδοσή μας.

Σύμφωνα με πρόσφατες έρευνες, τα 2/3 των εργαζομένων στις ΗΠΑ δηλώνουν βαριεστημένοι και αποστασιοποιημένοι από το εργασιακό τους περιβάλλον. Γιατί όμως αποδεχόμαστε αυτή την κατάσταση χρόνιας δυσαρέσκειας και συνεχίζουμε να εργαζόμαστε σε θέσεις που δεν μας ικανοποιούν; Στις αρχές του 2017 η Αμερικανική Ομοσπονδία Ψυχολογίας κατέγραψε τα υψηλότερα επίπεδα στρες από ποτέ στο ανθρώπινο δυναμικό της Αμερικής, με βασικές αιτίες την πολιτική και το συνεχώς μεταβαλλόμενο και αβέβαιο επιχειρηματικό περιβάλλον. Οι παράγοντες που επηρεάζουν την εργασιακή ευημερία, όμως, δεν είναι μόνο εξωγενείς.

ΟΙ 3 ΠΑΓΙΔΕΣ ΤΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΚΗΣ ΕΥΤΥΧΙΑΣ
Από την 30ετή συμβουλευτική εμπειρία της σε ηγέτες μεγάλων επιχειρήσεων, κυβερνήσεων και ΜΚΟ, η Annie McKee διαπίστωσε ότι στην πλειοψηφία τους οι εργαζόμενοι πέφτουν σε κοινές παγίδες που σαμποτάρουν τη χαρά που αντλούν από την εργασία τους: τις ονομάζει «happiness traps» και στην ουσία αναφέρεται σε αυτοκαταστροφικούς τρόπους σκέψης και εργασίας που μας κρατούν κολλημένους σε μία κατάσταση που σαμποτάρει την ευτυχία αλλά και την επιτυχία μας. Τρεις είναι οι παγίδες στις οποίες υποπίπτουν οι περισσότεροι εργαζόμενοι: η φιλοδοξία, τα «πρέπει» και η υπερπροσπάθεια.

    1 Η φιλοδοξία

Η φιλοδοξία από μόνη της δεν αποτελεί αρνητικό χαρακτηριστικό, αντίθετα δίνει ώθηση να επιτύχουμε τους στόχους μας και να εξελίξουμε την καριέρα μας. Το πρόβλημα είναι ότι στις περισσότερες περιπτώσεις συνδυάζεται με υπερβολικό ανταγωνισμό και επικέντρωση στους ατομικούς στόχους και τις προσωπικές νίκες. Ο πρωταθλητισμός, όμως, στις σύγχρονες, σύνθετες επιχειρήσεις όπου η πλειοψηφία των στόχων είναι ομαδικοί και η καλή συνεργασία είναι προϋπόθεση για μακροπρόθεσμη επιτυχία, αποτελεί πρόβλημα. Όταν κάποιος θέλει να είναι πάντα Νο 1, αναγκαστικά οι υπόλοιποι θα έρχονται δεύτεροι. Με τον τρόπο αυτό απομονώνεται, καταστρέφει το κλίμα συνεργασίας και τις σχέσεις εμπιστοσύνης με τα άλλα μέλη της ομάδας, παύει να αντιλαμβάνεται τις συνέπειες των πράξεών του στους άλλους, αλλά και στον ίδιο τον εαυτό του, και τελικά στην προσπάθεια να κερδίζει πάντα την πρώτη θέση χάνει το νόημα της δουλειάς και την υποστήριξη των ανθρώπων γύρω του.

    2 Τα «πρέπει»

Ο κίνδυνος να λειτουργούμε με βάση αυτό που θεωρούμε ότι αναμένεται από εμάς και όχι σύμφωνα με τις επιθυμίες μας αποτελεί μία παγίδα που δύσκολα αποφεύγει κάποιος στην επαγγελματική του πορεία. Σίγουρα, κάποιοι από τους άγραφους κανόνες είναι απαραίτητο να τηρούνται, όπως η συνέπεια και η πολιτισμένη συμπεριφορά στο εργασιακό περιβάλλον. Υπάρχουν, όμως, και πολλά «πρέπει» που μας υποχρεώνουν να απαρνηθούμε τον εαυτό μας και να κάνουμε επιλογές που καταπνίγουν το δυναμικό και τα όνειρά μας.

Η επιτυχημένη εξέλιξη σε πολλές επιχειρήσεις συνοδεύεται από άγραφους κανόνες για την ενδεδειγμένη ενδυμασία, τον τρόπο έκφρασης, τις συναναστροφές, ακόμη και τις δραστηριότητες εκτός χώρου εργασίας. Η McKee αναφέρει περιπτώσεις εταιρειών με τις οποίες έχει συνεργαστεί όπου απαραίτητη προϋπόθεση για την ανάληψη ηγετικών θέσεων για τους άντρες είναι να είναι ετεροφυλόφιλοι και παντρεμένοι. Στις εταιρείες του Fortune 500, μόλις το 4% των ανωτέρων στελεχών είναι γυναίκες και πάνω από το 99% είναι λευκοί. Αυτές οι σοκαριστικές στατιστικές αποκαλύπτουν με τον πιο απτό τρόπο ποιοι «πρέπει» να αναλαμβάνουν ηγετικά πόστα και ποιοι «πρέπει» να είναι ακόλουθοι. Πρόσφατη έρευνα της Deloitte σε περισσότερους από 3.000 εργαζόμενους καταδεικνύει ότι πάνω από το 61% των συμμετεχόντων θεωρεί ότι χρειάζεται να «καλύπτει» κάποια στοιχεία της ταυτότητας και της προσωπικής του ζωής για να ταιριάζει στο προφίλ της επιχείρησης. Οι γυναίκες συχνά διστάζουν να αναφερθούν στα παιδιά τους ή οι άντρες σε δυσκολίες που αντιμετωπίζουν στην επαγγελματική ή την προσωπική τους ζωή, ώστε να μην φανούν ευάλωτοι ή αδύναμοι, γιατί «πρέπει» να δίνουν την αίσθηση ότι έχουν πάντα τον έλεγχο.

Η αποφυγή της παγίδας των «πρέπει» δεν συνεπάγεται την ισοπεδωτική απαξίωση όλων των κανόνων που διέπουν την κουλτούρα της επιχείρησης, αλλά την άρνηση συμμόρφωσης σε όσους βλάπτουν την καλή διάθεση και την αυθεντική, δημιουργική συνεισφορά στην εργασία.


    3 Η υπερβολική εργασία

Η πίεση του «always on» σύγχρονου εργασιακού περιβάλλοντος, λόγω της 24ωρης διαθεσιμότητας μέσω των smartphones και της αυξημένης πίεσης του ανταγωνισμού στις περισσότερες αγορές, μεταφράζεται από πολλούς στην ανάγκη να περνούν κάθε λεπτό της ημέρας είτε δουλεύοντας, είτε σκεπτόμενοι τη δουλειά. Δεν έχουν χρόνο για τον εαυτό τους, τους φίλους ή την οικογένειά τους, ούτε βέβαια ενέργεια να αφιερώσουν για να γνωρίσουν καλύτερα τους συναδέλφους τους.

Το πρόβλημα με τις υπερβολικές ώρες εργασίας είναι ότι αποτελούν φαύλο κύκλο. Αυξάνουν το στρες μειώνοντας ως συνέπεια αυτού τη συναισθηματική νοημοσύνη του ατόμου, καθώς και την ικανότητά του να σκέφτεται καθαρά και έξυπνα, άρα και να δουλεύει αποτελεσματικά. Ο τίτλος πρόσφατου άρθρου στο Harvard Business Review τα λέει όλα: «The Research is clear: Long Hours Backfire for People and for Companies». Ωστόσο, σε πολλές επιχειρήσεις επικρατεί ακόμη η λανθασμένη νοοτροπία ότι τα καθημερινά 12ωρα είναι δείγμα αφοσίωσης στην επιχείρηση και εισιτήριο για μια λαμπρή καριέρα.

ΠΩΣ ΘΑ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΘΟΥΜΕ
Το πρώτο βήμα για να ξεφύγουμε από τις παραπάνω παγίδες είναι να πιστέψουμε ότι η εργασία δεν είναι απλά μέσο βιοπορισμού, αλλά μπορεί να αποτελεί πηγή ευτυχίας και ολοκλήρωσης για έναν άνθρωπο. Είναι εφικτό να απολαμβάνουμε τις καθημερινές μας δραστηριότητες, να δουλεύουμε με πάθος για ένα σκοπό που μας εκφράζει και μας προσφέρει αισιοδοξία για το μέλλον, καθώς και να κάνουμε πραγματικές φιλίες μέσα από το εργασιακό μας περιβάλλον.

Σε αυτή την κατεύθυνση, η McKee προτείνει μία βασική μέθοδο που υποστηρίζεται από δεκαετίες βιβλιογραφίας και έρευνας: την ανάπτυξη των δεξιοτήτων συναισθηματικής νοημοσύνης μας. Τρεις είναι αυτές τις οποίες η ίδια ξεχωρίζει γιατί συμβάλλουν τα μέγιστα στην αποφυγή των 3 παγίδων της εργασιακής μας ευτυχίας: η συναισθηματική αυτογνωσία, ο συναισθηματικός αυτοέλεγχος και η κατανόηση του οργανισμού. Η συναισθηματική αυτογνωσία περιλαμβάνει την ικανότητα να αναγνωρίσουμε και να κατανοήσουμε πώς τα συναισθήματά μας επηρεάζουν τις σκέψεις μας. Για παράδειγμα, να αντιληφθούμε ότι ο λόγος που νιώθουμε υποχρεωμένοι να απαντήσουμε σε e-mails μέσα στο σαββατοκύριακο δεν προκύπτει από τη δουλειά, αλλά από συνήθεια ή από την ανασφάλειά μας μήπως βρεθούμε «αποκλεισμένοι». Το επόμενο βήμα είναι ο αυτοέλεγχος, δηλαδή εφόσον γνωρίζουμε τις πραγματικές αιτίες της συμπεριφοράς μας να προσπαθήσουμε να την αλλάξουμε. Τέλος, η κατανόηση του οργανωσιακού περιβάλλοντος μας επιτρέπει να διαχωρίσουμε τις παγίδες που δημιουργεί ο ίδιος ο οργανισμός από αυτές που θέτουμε εμείς στον εαυτό μας. Με αφετηρία τη χρήση της συναισθηματικής νοημοσύνης, η McKee προτείνει να εστιάσουμε σε 3 τομείς που αποδεδειγμένα συνεισφέρουν σε μία ευτυχισμένη επαγγελματική ζωή.

Νόημα και σκοπός της εργασίας. Είναι στη φύση μας να αναζητούμε νόημα σε οτιδήποτε κι αν κάνουμε: από ένα απλό δείπνο μέχρι την αναρρίχηση σε ένα βουνό. Το πάθος για ένα σκοπό που μας εκφράζει πυροδοτεί την ευφυία και τη δημιουργικότητά μας. Είναι σημαντικό λοιπόν να εντοπίσουμε ξανά ποια είναι τα στοιχεία εκείνα στη δουλειά μας που έχουν αξία και μας ολοκληρώνουν: μπορεί να είναι η επίλυση προβλημάτων, η δυνατότητα να καινοτομήσουμε, η ευκαιρία να παλέψουμε για ένα ανώτερο σκοπό, ή η δυνατότητα να μάθουμε και να γίνουμε καλύτεροι.

Ελπίδα για το μέλλον. Η ελπίδα, η αισιοδοξία για το μέλλον, είναι η κινητήριος δύναμη που μας δίνει ώθηση να σηκωνόμαστε το πρωί και να προσπαθούμε με θάρρος, ακόμη και όταν αντιμετωπίζουμε δυσκολίες. Η θετική σκέψη έχει αποδειχθεί επιστημονικά ότι ενεργοποιεί περιοχές του εγκεφάλου που σχετίζονται με το παρασυμπαθητικό νευρικό σύστημα, επιτρέποντας έτσι την πτώση της αρτηριακής πίεσης, τη χαλάρωση της αναπνοής, τη βελτίωση του ανοσοποιητικού συστήματος, τη λογική σκέψη και τον καλύτερο έλεγχο των συναισθημάτων μας. Νιώθουμε πιο δραστήριοι και έτοιμοι να σχεδιάσουμε το μέλλον μας. Οι εργοδότες συχνά προσπαθούν να διαχύσουν αυτή την αισιοδοξία και την έμπνευση στο ανθρώπινο δυναμικό μέσα από vision/mission statements. Όσο καλά διατυπωμένα και αν είναι, είναι λογικό να ξεχνιούνται στην πορεία της καθημερινότητας. Το σημαντικό για να αισθανόμαστε ευτυχισμένοι είναι να δούμε πώς η εργασιακή καθημερινότητα και οι ευθύνες μας εξυπηρετούν το δικό μας, προσωπικό όραμα και να σχεδιάσουμε μονοπάτια για να το πραγματώσουμε.

Φιλία. Η καθημερινή συνεργασία με ανθρώπους με τους οποίους μοιραζόμαστε αμοιβαία συμπάθεια, εμπιστοσύνη και σεβασμό, αποτελεί βασικό συστατικό για να είμαστε αυθεντικοί και να χαιρόμαστε τη δουλειά μας. Σύμφωνα με την Gallup, οι στενές σχέσεις στο γραφείο ενισχύουν κατά 50% την ικανοποίηση των εργαζομένων. Επιπλέον, όσο πιο γνήσια ομαδικό και ευχάριστο είναι το κλίμα, τόσο πιο πιθανό είναι να συνεισφέρουν όλοι στην επίτευξη των κοινών στόχων.

Πολλοί πιστεύουν ότι η επιτυχία φέρνει την ευτυχία. Στην πραγματικότητα, όμως, ισχύει το αντίστροφο. Η ευτυχία προηγείται της επιτυχίας. Γιατί τα θετικά συναισθήματα που νιώθουμε όταν η εργασία μας κάνει ευτυχισμένους, ενισχύουν την ικανότητα λήψης αποφάσεων, την καινοτομία, την προσαρμοστικότητα και τη διαχείριση σύνθετων προβλημάτων. Με άλλα λόγια, ευτυχισμένοι εργαζόμενοι = αποδοτικότεροι εργαζομένοι.

HR Professional (T. 149)
« 1 2 »
Έχετε άποψη;
Ο σχολιασμός των άρθρων προϋποθέτει την Είσοδο σας στο HR Professional Online.
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

Δείτε ακόμη...

Οι πιο δημοφιλείς ειδήσεις σήμερα

Αυτοί που διάβασαν αυτό διάβασαν επίσης

Τα πιο δημοφιλή Topics

Οι πιο δημοφιλείς ειδήσεις σε αυτήν την ενότητα

Οι πιο δημοφιλείς ειδήσεις σε άλλες ενότητες


ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

Συνεντεύξεις / Πρόσωπα

 

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

Industries

Τρόφιμα - Ποτά

Banking / Finance

International

Τουρισμός

Αυτοκινητοβιομηχανία

Δημόσιος Τομέας

Υγεία & Ομορφιά

Ευρωπαική Ένωση

Εκπαιδευτικοί Οργανισμοί

Συμβουλευτικές Εταιρείες

Καύσιμα

©2020 Boussias Communications, all rights reserved. Κλεισθένους 338, 153 44 Γέρακας, info@boussias.com, Τ:210 6617777, F:210 6617778