Σύμφωνα με το άρθρο 657 Α.Κ., ο εργαζόμενος διατηρεί την αξίωσή του για μισθό, αν ύστερα από δεκαήμερη τουλάχιστον παροχή εργασίας εμποδίζεται να εργαστεί από σπουδαίο λόγο που δεν οφείλεται σε υπαιτιότητά του.

Γράφει η Ευαγγελία Πατσιαλού, Aσκούμενη Δικηγόρος, ΚΡΕΜΑΛΗΣ Δικηγορική Εταιρεία

Σύμφωνα με την ως άνω διάταξη, ο εργαζόμενος, ο οποίος χωρίς δική του υπαιτιότητα και εφόσον εκ των πραγμάτων αδυνατεί να προσφέρει την εργασία του στον εργοδότη του, συνεχίζει να έχει δικαίωμα στην καταβολή της νόμιμης αμοιβής του. Πάντως, σύμφωνα με τις γενικές διατάξεις ο εργοδότης έχει δικαίωμα να αφαιρέσει από τον μισθό του εργαζομένου τα ποσά που εξαιτίας του εμποδίου αυτού καταβλήθηκαν στον εργαζόμενο από ασφάλιση υποχρεωτική κατά τον νόμο.

Επιπρόσθετα, όπως ορίζει το άρθρο 658 Α.Κ., το χρονικό διάστημα κατά το οποίο μπορεί να διατηρηθεί η ως άνω αξίωση του μισθού του εργαζομένου, σε περίπτωση εμποδίου, δεν μπορεί να υπερβεί τον ένα μήνα, αν το εμπόδιο εμφανίστηκε ένα τουλάχιστον έτος μετά την έναρξη της σύμβασης, και το μισό μήνα σε κάθε άλλη περίπτωση.

Ως προς την έννοια του σπουδαίου λόγου. Η ασθένεια έχει αναγνωριστεί ότι αποτελεί έναν σπουδαίο λόγο κατά το άρθρο 657 Α.Κ., σύμφωνα με την οποία ο εργαζόμενος ανυπαίτια αδυνατεί να εκπληρώσει την εργασία του, αλλά παράλληλα διατηρεί την αξίωσή του για μισθό.

Με αφορμή την τελευταία κακοκαιρία η οποία έπληξε την χώρα, πολλοί εργαζόμενοι αδυνατούσαν να προσέλθουν στην εργασία τους. Ο σπουδαίος λόγος στην προκειμένη περίπτωση ήταν τόσο η πρωτοφανής χιονόπτωση, όσο και η αδυναμία μετακίνησης, ως αποτέλεσμα της μη αποκατάστασης του οδικού δικτύου σε πολλές περιοχές της Αττικής. Τα προαναφερθέντα δικαιολογούσαν την ανυπαίτια αδυναμία παροχής της εργασίας, ενώ σε κάθε περίπτωση επρόκειτο για εξαιρετικές καιρικές συνθήκες.

Συνεπώς, όσοι εργαζόμενοι δεν ήταν εφικτό να μετακινηθούν κατά τις ημέρες της κακοκαιρίας, προκειμένου να παράσχουν τις υπηρεσίες τους από τις εγκαταστάσεις της επιχείρησης-εργοδότη, δικαιούνται τις αποδοχές τους για την ημέρα ή τις ημέρες αυτές της κακοκαιρίας, αρκεί να έχει προηγηθεί τουλάχιστον δεκαήμερη πραγματική εργασία στον εργοδότη τους, όπως ορίζει το άρθρο 657 Α.Κ.

Το ως άνω, ενισχύεται έτι περισσότερο όταν η επιχείρηση κατά τις ημέρες της κακοκαιρίας λειτούργησε κανονικά και ο εργαζόμενος απλώς δεν κατόρθωσε, παρά την καταβληθείσα από μέρους του προσπάθεια να μεταβεί στις εγκαταστάσεις της επιχείρησης για να παράσχει προσηκόντως την εργασία του.

Τέλος, η ημέρα ή οι ημέρες, κατά την οποία-ες, ο εργαζόμενος δεν κατόρθωσε να μετακινηθεί προκειμένου να παράσχει την εργασία του εξαιτίας των υπό κρίση ακραίων καιρικών συνθηκών, δεν θα πρέπει να συμψηφιστούν από τον εργοδότη με ημέρες κανονικής άδειας (της ετήσιας με αποδοχές άδειας).