Είδα πρόσφατα σε DVD την ταινία Buried. Ο πρωταγωνιστής είναι ένας οδηγός μιας αμερικανικής εταιρείας και βρίσκεται στο Ιράκ. Ύστερα από ενέδρα που στήνουν οι «κακοί» Ιρακινοί βρίσκεται σε ένα φέρετρο θαμμένος ζωντανός αρκετά μέτρα κάτω από το αμμώδες έδαφος.

Μοναδικά του εφόδια ένας φακός και ένα κινητό τηλέφωνο, το οποίο του άφησαν οι απαγωγείς του προκειμένου να διασφαλίσει τα λύτρα της απελευθέρωσής του. Ο «θαμμένος» μπλέκεται σε έναν κυκεώνα τηλεφωνημάτων. Βαριόμουν αφόρητα (sorry Ryan Reynolds-ο πρωταγωνιστής-αλλά σε έχω δει και σε καλύτερα) μέχρι που συνέβη κάτι που μου ξύπνησε το ενδιαφέρον. Δεν πρόκειται για κάποια ανατροπή στην ταινία αλλά για ένα περιστατικό που «χτύπησε» καμπανάκι για τον κλάδο της Διαχείρισης Ανθρώπινου Δυναμικού (αν δεν κάνω λάθος, επαγγελματική διαστροφή λέγεται αυτό που μου συνέβη!).

Ανάμεσα στις επικοινωνίες που ο μοναδικός ηθοποιός που εμφανίζεται στην ταινία είχε (όλοι οι άλλοι δεν έπαιζαν, απλά ακούγονταν-και στο Χόλιγουντ περικοπές μυρίζομαι), ήταν και με κάποια τηλεφωνήτρια από τα κεντρικά της εταιρείας στην οποία εργαζόταν. Από την πλευρά της εταιρείας ανέλαβε δράση ο HR Director, επιστρέφοντας το τηλεφώνημα, όπου επέδειξε έναν αξιομνημόνευτο παχυδερμισμό και μια ασύλληπτη αδιαφορία για την κατάσταση του εργαζομένου.

Μοναδικό του μέλημα, πάντα σύμφωνα με την ταινία, ήταν να διαφυλάξει τα συμφέροντα της εταιρείας και τεχνηέντως να αποποιηθούν, τόσο αυτός όσο και η εταιρεία, οποιαδήποτε ευθύνη. Με νομικίστικη ορολογία και ανυπόστατες κατηγορίες, του ανακοίνωσε την απόλυσή του και μάλιστα στοιχειοθέτησε έτσι την υπόθεση ώστε αυτή να έχει γίνει κάποιες ώρες πριν από την απαγωγή του.

«Έφριξα» καθώς θεώρησα εξόχως προσβλητική την εικόνα των τμημάτων διαχείρισης ανθρώπινου δυναμικού που η ταινία παρουσίασε. Αλλά προβληματίστηκα κιόλας. Διότι αν και πλέον δεν έχουμε την Ντέμικα Ράλλου να μας αποκαλύπτει μέσα από το JobBlow παρανοϊκές ιστορίες της εργασιακής ζωής, το τελευταίο διάστημα ολοένα και πιο συχνά ακούγονται σε «πηγαδάκια» στελεχών του HR κατηγορίες για ηθική αποβλάκωση, επαγγελματική αλητεία, εκμετάλλευση με χυδαίο τρόπο της πρόσκαιρης και ευκαιριακής εξουσίας, απροκάλυπτες απειλές στους θεωρητικά αδύναμους. Σε έναν χώρο όπου η λέξη άνθρωπος ενυπάρχει στους επαγγελματικούς τίτλους, δεν είναι «άλογο» να υφίστανται αυτές οι συμπεριφορές και εκφράσεις;