Ο μισθός και οι παροχές παραμένουν σταθερά στην κορυφή των παραγόντων επιλογής ενός εργοδότη. Aυτό αποτυπώνεται μεταξύ άλλων στα ευρήματα της παγκόσμιας έρευνας Employer Brand της Randstad, η οποία δόθηκε στη δημοσιότητα. Ωστόσο, μόνο το μισό περίπου των εργαζομένων στην Ελλάδα αισθάνεται ότι ο τρέχων εργοδότης του ικανοποιεί πλήρως τις προσδοκίες του, με την Gen X να εμφανίζει μικρότερη ικανοποίηση γενιές όσον αφορά στον μισθό και στις παροχές. Παράλληλα, το ευχάριστο εργασιακό περιβάλλον και η επαγγελματική εξέλιξη κατέχουν σημαντική θέση στην προτίμηση των εργαζομένων, ενώ η προσθήκη της έννοιας της ισότητας στα κριτήρια επιλογής (4η θέση) μαζί με το Work-Life Balance, υποδηλώνει την ανάγκη για περισσότερη διαφάνεια και δικαιοσύνη στον χώρο της εργασίας.

Σταθερή η πρόθεση αλλαγής εργοδότη
Η πρόθεση αλλαγής εργοδότη στην Ελλάδα παρέμεινε σχετικά σταθερή τα τελευταία δύο χρόνια, παρουσιάζοντας μείωση κατά 2% σε σύγκριση με το 2023, αλλά παραμένει στα ίδια επίπεδα με το 2022. Όπως προκύπτει από την έρευνα, η Gen Z αναδεικνύεται ως η πιο ενεργή γενιά εργαζομένων, με το 18% να έχει ήδη αλλάξει θέση εργασίας τους τελευταίους 6 μήνες και με το 25% να σκοπεύει να το πράξει σύντομα. Για κάθε γενιά εργαζομένων με ανώτατη εκπαίδευση, η επιθυμία για Work-Life Balance (36%) αποτελεί σημαντικό λόγο αποχώρησης, μαζί με την ανάγκη για καλύτερες ευκαιρίες καριέρας (33%).

Το μη ικανοποιητικό πακέτο παροχών και αποδοχών παραμένει ο κύριος λόγος που ωθεί τους εργαζόμενους, ανεξαρτήτως φύλου και γενιάς, να αλλάξει εργοδότη – με το μικρότερο ποσοστό να βρίσκεται στην Gen Ζ, που τείνει να έχει ως προτεραιότητα την ευθυγράμμιση των απόψεών της σε θέματα συμπερίληψης και διαφορετικότητας με εκείνες των εργοδοτών τους. Αντίστοιχα, οι Millennials και οι Gen X είναι πιο πιθανό να σκεφτούν να εγκαταλείψουν την τρέχουσα εργασία τους, με σκοπό να βελτιώσουν το Work-Life Balance ή να αναζητήσουν καλύτερες εργασιακές ευκαιρίες.Επιπροσθέτως, η δελεαστική οικονομική προσφορά και η μη οικονομική ευρωστία μιας εταιρείας συνιστούν βασικούς λόγους αλλαγής εργασιακού περιβάλλοντος.

Η δυσαρέσκεια ως προς το μισθολογικό πακέτο ήταν πιο έντονη στους εργαζόμενους που δεν λαμβάνουν κάποια επιπρόσθετη ενίσχυση για την αύξηση του πληθωρισμού, με 3 στους 4 να το θεωρούν σημαντικό λόγο αποχώρησης. Πάνω από το ένα τρίτο των εργαζομένων δεν έχει λάβει καμία μορφή οικονομικής υποστήριξης για να αντιμετωπίσει τον πληθωρισμό και φυσιολογικά αυτή η κατηγορία εργαζομένων έχουν περισσότερες πιθανότητες να αποχωρήσουν από την εργασία τους (47%), συγκριτικά με αυτούς που λαμβάνουν περισσότερες παροχές (7%).

Κερδίζει έδαφος η προσφορά ευκαιριών εξέλιξης
Καθώς η βελτίωση του μισθολογικού πακέτου ενδέχεται να μην είναι πάντα εφικτή, οι εργοδότες στρέφονται στην προσφορά ευκαιριών εξέλιξης. Εντούτοις, 1 στους 5 εργαζόμενους αισθάνεται πως δεν υπάρχουν αρκετές προοπτικές για εξέλιξη στην καριέρα του, ενώ σχεδόν το ένα τρίτο θεωρεί πως αυτός είναι λόγος για αλλαγή εργασιακού περιβάλλοντος. Σε μια ιδιαίτερα ανταγωνιστική αγορά εργασίας, οι εργαζόμενοι αυτοί μάλιστα, έχουν υπερδιπλάσιες πιθανότητες να αποχωρήσουν από την εταιρεία τους (31%), σε σύγκριση με εκείνους που λαμβάνουν αντίστοιχες ευκαιρίες (14%). Η σημασία της επαγγελματικής εξέλιξης αναγνωρίζεται από τουλάχιστον 4 στους 5 εργαζομένους, γεγονός που φανερώνει ότι ευκαιρίες εκπαίδευσης αποτελούν ένα πεδίο ενσωμάτωσης στην HR στρατηγική.