Στον κυκεώνα της οικονομικής ύφεσης που έπληξε πρώτα, και περισσότερο από όλους τους κλάδους, τον τραπεζικό, οι τράπεζες οφείλουν να αναπροσαρμόσουν αμοιβές και παροχές, ώστε με οικονομικές λύσεις να συνεχίσουν να κρατούν «δεσμευμένο» το ανθρώπινο δυναμικό τους.

Mέχρι στιγμής, τα πράγματα σχετικά με τον καθορισμό των αμοιβών και των παροχών στον τραπεζικό τομέα ήταν έως ένα βαθμό δεδομένα. Οι αυξήσεις μισθών ακολουθούσαν την κερδοφορία της εταιρείας και το ιεραρχικό επίπεδο του εργαζόμενου.

Παράλληλα, λαμβάνονταν υπόψη η παραγωγικότητα του υπαλλήλου αλλά και ολόκληρης της ομάδας στην οποία αυτός εντάσσοταν. Παρόμοια διαδικασία ακολουθούσαν οι Compensation and Benefits Specialists για τον προσδιορισμό των πακέτων παροχών.

Η χρηματοπιστωτική κρίση, οι απολύσεις, οι πιέσεις για άμεσες περικοπές εξόδων και οι δημόσιες συζητήσεις σχετικά με τις παχυλές αμοιβές των περίφημων «golden boys» έχουν μεταβάλλει ολόκληρη τη φιλοσοφία των αμοιβών και των παροχών των τραπεζικών ιδρυμάτων.

Προσεκτικότερος σχεδιασμός
Παρά την οικονομική δυσπραγία, ο παράγοντας άνθρωπος συνεχίζει να αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα κεφάλαια των τραπεζών, καθώς είναι αυτός που θα τις βοηθήσει να «σταθούν ξανά στα πόδια τους» όταν κοπάσει η καταιγίδα. Για αυτό το λόγο, το ανθρώπινο δυναμικό πρέπει να τύχει προσεκτικής υποστήριξης, ειδικά όταν οι καιροί είναι δύσκολοι. Εξάλλου, την τελευταία πενταετία, το ενδιαφέρον των στελεχών HR και των μάνατζερ μονοπωλεί η δέσμευση του εργατικού δυναμικού, αφού ζούμε στην εποχή της κινητικότητας των εργαζομένων. Πώς, όμως, μπορεί μια τράπεζα να κρατήσει τους υπαλλήλους όλων των βαθμίδων ευχαριστημένους, ειδικά σήμερα;

Μέχρι πρόσφατα, επικρατούσε η εσφαλμένη εντύπωση ότι όσα περισσότερα προσφέρεις στους εργαζόμενους, τόσο πιο ικανοποιημένοι είναι. Πάντως, τα πράγματα είναι τελείως διαφορετικά, καθώς μεγάλα ποσά χάνονται σε benefit που δεν εκτιμούν οι εργαζόμενοι. Πράγματι, σύμφωνα με έρευνα της εταιρείας Hewitt που δημοσιεύθηκε στο Workforce Management, στις ΗΠΑ χάνονται, κατά μέσο όρο, 1200 δολάρια, ανά υπάλληλο, σε παροχές που υποτιμώνται από το εργατικό δυναμικό. Σε παγκόσμιο επίπεδο τα ευέλικτα και έξυπνα σχεδιασμένα συστήματα παροχών δείχνουν να κερδίζουν έδαφος.

Για παράδειγμα, η εξισορρόπηση προσωπικής και επαγγελματικής ζωής είναι ένα από τα ζητούμενα των εργαζομένων και ειδικότερα των νεότερων γενεών. Παροχές, λοιπόν, που ευνοούν την ψυχική ισορροπία και την ευεξία αρχίζουν και χρησιμοποιούνται από εργοδότες διεθνώς. Αλλωστε, όσο οι παλαιότερες γενιές, που είχαν μάθει να συνδυάζουν την εργασία αποκλειστικά με τις οικονομικές απολαβές που τους επέφερε, αποσύρονται, τόσο περισσότερο «soft» παράγοντες θα διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στο μυαλό των εργαζομένων.

Ασφάλιση: η δεδομένη παροχή
Οσο η ανασφάλεια για τις δημόσιες παροχές πρόνοιας εντείνεται, τόσο οι εταιρικές ομαδικές ασφαλίσεις φαντάζουν ως αποδοτικές και οικονομικές λύσεις προσέλκυσης και διακράτησης προσωπικού. Σύμφωνα με την πανευρωπαϊκή έρευνα της εταιρείας Mercer, στην οποία συμμετείχαν 800 επιχειρήσεις, σχεδόν 7 στους 10 εργοδότες χρησιμοποιούν τα healthcare benefits με στόχο να «κρατήσουν τα ταλέντα τους».

Οι αμέσως επόμενοι λόγοι παροχής ασφαλιστικών πακέτων είναι η διαχείριση του κόστους των απουσιών και η βελτίωση της παραγωγικότητας και της απόδοσης.