Πόσες φορές έχετε πει «εγώ αυτό ποτέ», άπλα και μονό για να δείτε τον εαυτό σας να το πράττει με άνεση; Πόσες φορές έχετε αρνηθεί να δοκιμάσετε κάτι και μετά τη σχετική δοκιμή να έχετε καταλήξει ότι δεν μπορείτε χωρίς αυτό, άλλα και να μετανιώνετε που δεν το είχατε δοκιμάσει νωρίτερα;

Ζώνη άνεσης, συνήθεια, βόλεμα, ρουτίνα, δοκιμασμένη συνταγή είναι κάποιες παρεμφερείς έννοιες, «μέσα» στις οποίες ο καθένας νιώθει άνετα. Το κοινώς αποδεκτό είναι ότι η ανθρώπινη φύση έχει την ανάγκη για ασφάλεια και προστασία σε συγκεκριμένες συνθήκες, τις οποίες μεταβάλλει δύσκολα και απρόθυμα, καταβάλλοντας προσπάθεια και, συνήθως, μόνο όταν δεν υπάρχει άλλη επιλογή. Όσο ανακουφιστικό, όμως, και αν είναι να κινούμαστε σε «γνωστά λημέρια», η αλλαγή, η πρόοδος, η εξέλιξη, η επιτυχία, ακόμα και η ευτυχία δεν προκύπτουν από αυτά.

Υπάρχει μια προσωπική νοητή περιοχή, μέσα στην οποία αισθανόμαστε ασφαλείς και χαλαροί να ζούμε, να δρούμε και να συμπεριφερόμαστε. Σε αυτήν την περιοχή ενυπάρχουν σταθερά μοτίβα και σημειώνεται ένας βαθμός προβλεψιμότητας, εξού και βιώνουμε λιγότερο στρες, με το ρίσκο να είναι ελεγχόμενο. Πρόκειται, δηλαδή, για έναν χώρο προσωπικά οριοθετημένο, προβλέψιμο και άνετο, που δεν προάγει, ωστόσο, την ανάπτυξη.

Στον επαγγελματικό στίβο συμβαίνει περίπου ότι περιγράφεται και παραπάνω. Η ανάγκη να βαδίζουμε σε γνωστά μονοπάτια είναι η συνήθης πραγματικότητα. Αρκετές φορές, μία εργασία ή μια επιχειρηματική δραστηριότητα που γίνεται με συγκεκριμένο τρόπο και έχει θετικό πρόσημο, δύσκολα μπορεί να αλλάξει. Ουσιαστικά, όταν το αποτέλεσμα είναι το επιθυμητό, δεν προκύπτει ανάγκη για αλλαγή.

Σε καμιά περίπτωση, η παγκόσμια πανδημία δεν ήταν κάτι ευπρόσδεκτο. Στέρησε τη ζωή σε χιλιάδες ανθρώπους, που φυσικά είναι και το μεγαλύτερο κακό. Επιπρόσθετα, άλλαξε τον τρόπο που ζούμε, εργαζόμαστε και αλληλοεπιδρούμε. Μας υποχρέωσε σε μια βίαιη προσαρμογή σε νέες συνθήκες.

Ωστόσο, σε μια προσπάθεια για θετική ανάγνωση της πανδημίας, χωρίς να παραγνωρίζονται στο ελάχιστο τα δεινά της, αναγκαστήκαμε να προσαρμοστούμε, να γίνουμε πιο ευέλικτοι, πιο ευρηματικοί και πιο ψύχραιμοι στον τρόπο που αντιμετωπίζουμε τις επαγγελματικές μας δυσκολίες.

Βγήκαμε από τη ρουτίνα μας, το comfort zone μας, τον τρόπο που εργαζόμασταν και ανακαλύψαμε νέες τρόπους. Για την ώρα, ας κρατήσουμε τα παραπάνω θετικά, συνεχίζοντας την προσαρμογή στη νέα κανονικότητα…