Σύμφωνα με την Ακαδημία για την Καινοτομία του HR (AIHR), η εστίαση στην ολιστική ευεξία αποτελεί τη Νο1 προτεραιότητα για το HR το 2023, σε έναν κόσμο εργασιακά εντελώς αλλαγμένο και διαφορετικό εν μέσω πανδημίας και ψηφιακού μετασχηματισμού.

Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (Π.Ο.Υ.) και τον ορισμό που διατυπώθηκε στο καταστατικό του το 1946, η κατάσταση της πλήρους σωματικής, ψυχικής και κοινωνικής ευεξίας του ατόμου ή ομάδας, και όχι μόνο η απουσία ασθένειας ή αναπηρίας, ονομάζεται Wellbeing.

Τα τελευταία χρόνια, η πανδημία ανέδειξε την τεράστια συμβολή του HR στη λειτουργία των επιχειρήσεων, ως ο πραγματικός καταλύτης για όλες τις αλλαγές στον τρόπο εργασίας που έχουν συμβεί το τελευταίο καιρό, σε ένα όλο και εντονότερα μεταβαλλόμενο εργασιακό και οικονομικό περιβάλλον. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν τα στοιχεία που ακολουθούν, προκειμένου να σκιαγραφήσουμε καλύτερα το περιβάλλον στο οποίο ανήκουμε και ενεργούμε καθημερινά.

Σύμφωνα με τον σύνδεσμο των Αμερικανών Ψυχολόγων (APA), σχεδόν 3 στους 5 εργαζόμενους αναφέρουν περιστατικά που οδηγούν σε αγχώδεις καταστάσεις που σχετίζονται με την πανδημία.
Το 87% των Αμερικανών επίσης, αισθάνεται ανησυχία σχετικά με τον πληθωρισμό και 7 στους 10 εργαζόμενους ανησυχούν για το αν οι μισθοί τους θα μπορέσουν να καλύψουν το κόστος της ενέργειας με όσα συμβαίνουν στην παγκοσμιοποιημένη οικονομία.

Τέλος, έρευνα της Workvivo αναφέρει πως 98% των επαγγελματιών του HR δηλώνουν περιστατικά burnout τους τελευταίους 6 μήνες.
Αν τα παραπάνω στοιχεία δεν σημάνουν συναγερμό για τις επιχειρήσεις, τότε τι άλλο θα χρειαστεί; Τι απαντά, άραγε, η κοινότητα του HR σε όλο αυτό;
Αυτό που προσωπικά θεωρώ σημαντικό είναι ότι οι επαγγελματίες του HR οφείλουν να αναδείξουν εσωτερικά το θέμα της ψυχικής υγείας και ευεξίας και να πείσουν τις Διοικήσεις των επιχειρήσεων και οργανισμών αλλά και τους Managers να αναγνωρίσουν τη σημαντικότητά της. Να δουν όλοι πιο σοβαρά τις απειλές που κρύβονται για την παραγωγικότητα, την κερδοφορία αλλά και την αειφορία – βιώσιμη ανάπτυξη, από την εμφάνιση του φαινομένου burnout αλλά και από την ύπαρξη του συνόλου των στρεσογόνων καταστάσεων, που δυσχεραίνουν ζωή τόσο του προσωπικού όσο και των Managers.

Παράλληλα, καλούμαστε να εξετάσουμε τις ευκαιρίες που κρύβονται από την αξιοποίηση προγραμμάτων και δράσεων, επενδύοντας στην ψυχική και σωματική υγεία, ασφάλεια, οικονομική ευημερία, οικογένεια, κοινωνική ζωή, που στοχεύουν στην ευημερία των ανθρώπων και κατ’ επέκταση των οργανισμών.

Την ίδια στιγμή, τα τμήματα HR οφείλουν να αρχίσουν από τον ίδιο τους τον εαυτό, αναλαμβάνοντας πρωτοβουλίες για να βοηθηθούν τα ίδια προκειμένου να αντιμετωπίσουν: εξοντωτικά ωράρια, υπερβολικές προσδοκίες, μη ρεαλιστικά deadlines, κακή ποιότητα επικοινωνίας, έλλειψη υποστήριξης από συναδέλφους κ.ά., ώστε να μπορέσουν στη συνέχεια να βοηθήσουν με τη σειρά τους τα υπόλοιπα τμήματα/διευθύνσεις, όπως ακριβώς η οδηγία στην καμπίνα του αεροσκάφους για τη χρήση της μάσκας οξυγόνου. Επίσης, τα τμήματα HR οφείλουν να κρατούν ανοικτούς διαύλους επικοινωνίας με τους Line Managers και το προσωπικό ώστε να πιάνουν τον παλμό, λαμβάνοντας feedback από αυτούς για το ποιες είναι οι πραγματικές ανάγκες υποστήριξης και ανάπτυξης των ανθρώπων.

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ
Αν οι επαγγελματίες του HR αναλάβουν τις ευθύνες τους και πάρουν τις πρωτοβουλίες εκείνες που θα βοηθήσουν τους συναδέλφους τους αλλά και τους οργανισμούς τους, θα αναδείξουν και θα αποδείξουν εμπράκτως τη σημαντικότητα της λειτουργίας του HR ως πραγματικού φορέα της αλλαγής (change agent) για άλλη μια φορά.