Τo πρόβλημα της μη απόλυτης ισότητας στις ομάδες εργασίας και στα διοικητικά συμβούλια των επιχειρήσεων ανά τον κόσμο αναδεικνύει μεταξύ άλλων η μελέτη Global Governance Review 2022 της Alexander Hughes.

Όπως αναφέρεται σε αυτή, από όλα τα μέτρα τα οποία αφορούν στην πολιτισμική ποικιλότητα, η ενσωμάτωση των φύλων είναι αυτό το οποίο έχει αναλυθεί και συζητηθεί περισσότερο: έχουν ήδη εφαρμοστεί πολιτικές για τη διαφορετικότητα των φύλων για ένα ιδιαίτερα μεγάλο χρονικό διάστημα, συμπεριλαμβανομένων των θεμάτων Εταιρικής Διακυβέρνησης, σε αρκετές περιοχές του κόσμου (συγκεκριμένες πολιτικές μπορούν να χρονολογηθούν ήδη από τη δεκαετία του 1940 στις ΗΠΑ, ή το 1957 στην Ευρωπαϊκή Ένωση).

Παρόλα αυτά, η απόλυτη ισότητα τόσο στις ομάδες ηγεσίας όσο και στα Διοικητικά Συμβούλια δεν έχει επιτευχθεί ακόμη: Στα Διοικητικά Συμβούλια των εταιρειών της Δυτικής Ευρώπης ο γυναικείος πληθυσμός δεν ξεπερνά το 34%, ενώ στις ομάδες διοίκησης των εταιρειών, το ποσοστό των γυναικών είναι 21%. Περαιτέρω, αξίζει να σημειωθεί ότι στην Ελλάδα, το ποσοστό γυναικών μελών Δ.Σ. σύμφωνα με την μελέτη αγγίζει το 17,8%.

Μέση ηλικία των μελών Δ.Σ. είναι τα 60.3 έτη
Αξιολογώντας δε το θέμα της ηλικίας των μελών Δ.Σ., η μελέτη διαπιστώνει ότι η επίτευξη ισορροπίας ανάμεσα σε γηραιότερα και νεότερα μέλη είναι ένας σχετικά επιτεύξιμος στόχος: Η μέση ηλικία των μελών Δ.Σ. είναι τα 60.3 έτη, ενώ τα διοικητικά στελέχη των εταιρειών έχουν κατά μέσο όρο ηλικία τα 53.8 έτη. Αυτό που περαιτέρω παρατηρεί η μελέτη είναι ότι οι πιο παραδοσιακοί κλάδοι – όπως π.χ. η Ενέργεια και οι Χρηματοοικονομικές υπηρεσίες – τείνουν να έχουν μεγαλύτερης ηλικίας μέλη Δ.Σ. ενώ οι κλάδοι που θεωρούνται πιο μοντέρνοι και καινοτομικοί – όπως π.χ. αυτός της Τεχνολογίας –  έχουν νεότερα μέλη Δ.Σ.

Τέλος, η μέση θητεία των Μελών Δ.Σ. είναι 8.2 έτη, ενώ εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τον κλάδο στον οποίο η εταιρεία δραστηριοποιείται. Εταιρείες οι οποίες προχωρούν σε πιο μακρόπνοους σχεδιασμούς της τάξης των 3-5 ετών (όπως π.χ. στον φαρμακευτικό τομέα) τείνουν να έχουν μέλη Δ.Σ. με πιο μακροχρόνιες θητείες, σε αντιδιαστολή με εταιρείες που δραστηριοποιούνται σε κλάδους που επηρεάζονται από πιο συχνές διακυμάνσεις της οικονομίας (όπως π.χ. ο χρηματοοικονομικός). Επίσης, φαίνεται ότι οι εταιρείες που δεν απασχολούνται με τριμηνιαία ή γενικώς πιο βραχυχρόνια κριτήρια μέτρησης της αποδοτικότητας (όπως π.χ. οι οικογενειακές επιχειρήσεις), προχωρούν σε περιορισμένες και πιο περιστασιακές αλλαγές στα μέλη Δ.Σ.