Υπάρχουν χημικές αντιδράσεις που εξελίσσονται προς μία κατεύθυνση (μονόδρομες) και άλλες που εξελίσσονται ταυτόχρονα και προς τις δύο κατευθύνσεις.

Αυτές ονομάζονται αμφίδρομες και οδηγούνται κάτω από κατάλληλες συνθήκες σε κατάσταση δυναμικής ισορροπίας, γνωστής και ως χημική ισορροπία. Η κατάσταση της χημικής ισορροπίας ενός συστήματος τείνει να διατηρηθεί εφόσον οι τρεις παράγοντες που μπορούν να διαταράξουν ένα σύστημα (θερμοκρασία, πίεση και ποσότητα συγκέντρωσης των αντιδρόντων) δεν μεταβάλλονται. Εάν όμως μεταβάλλουμε έστω και έναν από αυτούς, τότε οι δύο αντίθετες αντιδράσεις δεν εξελίσσονται πλέον με την ίδια ταχύτητα αλλά επικρατεί η μία από τις δυο κατευθύνσεις προσωρινά. Ωστόσο, το σύστημα μετά από κάποιο χρονικό διάστημα θα καταλήξει και πάλι σε μια νέα θέση δυναμικής ισορροπίας εξισώνοντας τις ταχύτητες των δύο αντιδράσεων, σύμφωνα με την αρχή Le Chatelier Van’Hoff, γνωστής και ως «αρχή της φυγής προ της βίας».

Στον επιχειρηματικό κόσμο, ως σύστημα ορίζεται η ίδια η επιχείρηση, η οποία κάτω από τις κατάλληλες συνθήκες οδηγείται στη δική της ξεχωριστή θέση ισορροπίας, εκεί όπου η εύρυθμη και βιώσιμη λειτουργία της είναι εφικτή. Για μία εταιρεία οι τρεις παράγοντες που αν μεταβληθούν μπορούν να διαταράξουν το σύστημα δεν είναι άλλοι από το ανθρώπινο δυναμικό, το κεφάλαιο και τις διαδικασίες της. Κάθε μικρή αλλαγή, έστω και σε έναν από αυτούς, επηρεάζει προσωρινά την ομαλή λειτουργία της, όμως αν δοθεί ο απαραίτητος χρόνος προσαρμογής στα νέα αυτά δεδομένα μία νέα θέση ισορροπίας θα επέλθει. Άλλωστε, για αρκετούς η αλλαγή θεωρείται ευκαιρία για περαιτέρω εξέλιξη, ή μήπως όχι;