Σύμφωνα με τον ψυχολόγο Carl Jung και το σύστημα ελέγχου προσωπικότητας του ατόμου βάσει των εννοιών της εξωστρέφειας και της εσωστρέφειας, τα δύο αυτά χαρακτηριστικά μπορούν να συνυπάρχουν σε έναν άνθρωπο και να εμφανίζονται μεμονωμένα κάτω από ορισμένες συνθήκες, ενώ σχετίζονται απόλυτα με τον τρόπο που αντιδρά το άτομο σε συγκεκριμένα ερεθίσματα.

Έτσι, οι εξωστρεφείς, αναζητούν μεγάλες «ποσότητες» ερεθισμάτων επιδιώκοντας συνεχή επικοινωνία και επαφή με τον κόσμο γύρω τους, ενώ οι εσωστρεφείς αισθάνονται περισσότερο δημιουργικοί όταν βρίσκονται σε ήσυχα περιβάλλοντα με την προσοχή τους να εστιάζει προς τα μέσα. Πόσο σημαντική όμως είναι η εξωστρέφεια ενός στελέχους κατά τη διαδικασία ανάληψης μιας θέσης και πόσο μας γοητεύει το χαρακτηριστικό αυτό, παραβλέποντας σε πολλές περιπτώσεις τα χαρίσματα ενός περισσότερου «ήσυχου» ανθρώπου;

Σύμφωνα με τον Karl Moore, καθηγητή του πανεπιστημίου McGill οι εσωστρεφείς είναι τυπικά καλύτεροι ακροατές, περιμένουν τους άλλους να εκφράσουν απερίσπαστα τις απόψεις τους και στη συνέχεια τοποθετούνται επί του θέματος χωρίς ωστόσο να αποζητούν να βρίσκονται στο επίκεντρο μίας συζήτησης. Δεν λειτουργούν παρορμητικά, αφιερώνοντας χρόνο ώστε να σκεφτούν, ενώ συνήθως διερευνούν σε βάθος. Διαθέτουν μία εσωτερική δύναμη και ηρεμία και καταλήγουν πιο συχνά σε πλήρως διαμορφωμένες ιδέες και λύσεις.

Η επιδίωξη λοιπόν μίας ισορροπημένης και αρμονικής συνύπαρξης εσωστρεφών και εξωστρεφών στελεχών σίγουρα θα προσφέρει μεγαλύτερη αξία σε έναν οργανισμό καθώς σε πολλές περιπτώσεις είναι σε θέση να λειτουργήσουν συμπληρωματικά, και όπως υποστήριζε και η Susan Cain στο βιβλίο της «Quiet: The Power of Introverts», ακόμη και σε προσωπικό επίπεδο: «Το κλειδί για να μεγιστοποιήσουμε τα ταλέντα μας είναι να βάλουμε τον εαυτό μας σε εκείνη τη ζώνη των ερεθισμάτων που είναι κατάλληλα για εμάς» ώστε να γίνουμε περισσότερο δημιουργικοί.

Καλές γιορτές!