Δύο εβδομάδες διήρκεσε το «104 International Labour Conference», που οργάνωσε τον Ιούνιο του 2015 στη Γενεύη το Διεθνές Γραφείο Εργασίας (ILO) με θέμα το μέλλον της εργασίας.

Ως στόχο του είχε την επίτευξη συναίνεσης, προκειμένου να αναληφθεί κοινή πρωτοβουλία για το πώς θα μετασχηματισθεί ο κόσμος της εργασίας, έτσι ώστε μέσα από την εργασία όχι μόνο να μην παραβιάζεται η απόδοση κοινωνικής δικαιοσύνης, αλλά, αντιθέτως, να είναι εφικτή και δεδομένη. Ο διάλογος και η συζήτηση, μεταξύ των 400 και πλέον εκπροσώπων που συμμετείχαν, εστίασαν σε τέσσερα κυρίαρχα κεφάλαια/τομείς που συνδέονται άμεσα με την εργασία: την κοινωνία, την αξιοπρέπεια στην εργασία, την οργάνωση της εργασίας και την παραγωγή και διακυβέρνηση της εργασίας.

Ωστόσο, η συζήτηση αυτή –όπως και το συνέδριο– δεν ήταν παρά μόνον η αρχή για μια συμφωνηθείσα εντατική προετοιμασία και για την ερευνητική εργασία που ανατίθεται σε επιτροπή εμπειρογνωμόνων υψηλού επιπέδου και τα συμπέρασμά της θα τα καταθέσει στο συνέδριο «ILO’s Centenary Conference 2019» για να αποτελέσει τη βάση, προκειμένου να προχωρήσει επιτυχώς στην εντολή που έχει ήδη αναλάβει να προωθήσει την κοινωνική δικαιοσύνη μέσα από την εργασία τον 21ο αιώνα.

Κατά τις εργασίες του πολυήμερου και πολυπρόσωπου αυτού συνεδρίου, δεν έλειψε από την πληρότητα της ατζέντας το θέμα της προστασίας της μητρότητας στους χώρους της εργασίας, ενώ δόθηκε ιδιαίτερη έμφαση στην παρατηρούμενη παραβίασή της στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις. Άλλωστε, ο Διεθνής Οργανισμός Εργασίας κατ’ εξακολούθηση προβάλλει το θέμα, όπως έκανε και με την ενημερωτική έκθεση τον Οκτώβριο 2014, για την επέκταση και την εφαρμογή της προστασίας της μητρότητας στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις.

Σχετικά με αυτό η συγκεκριμένη έκθεση του ILO αναφέρει ότι επικρατεί η λανθασμένη εντύπωση ότι, στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις, το κόστος για τα μέτρα και τις πολιτικές για την προστασία της μητρότητας υπερβαίνει τα οφέλη που η εφαρμογή τους αποδίδει στον εργοδότη. Επιβεβαιώνει, επίσης, ότι η εφαρμογή τους στις ΜμΕ όχι μόνον είναι εφικτή, αλλά και ανταποδοτική. Εφόσον, βέβαια, εφαρμόζονται σαν μια «καθημερινή υπόθεση για την επιχείρηση». Προσαρμόζονται, δηλαδή, τόσο στις πρακτικές όσο και στα συμφέροντα της επιχείρησης. Το ίδιο ισχύει και για τα υπόλοιπα μέτρα που διευκολύνουν την εξισορρόπηση της εργασίας με την υπόλοιπη ζωή των εργαζομένων.