Σημείωμα της γράφουσας: «Μα νομίζεις ότι μπορείς να αλλάξεις τον κόσμο;»
«Ααα, πρέπει να σκληρύνεις, για να πετύχεις στον κόσμο των επιχειρήσεων!»
«Καλά, Κ.Κ.Ε. ψηφίζεις;»

11 πλέον τα κεράκια που σβήνω στην αγορά εργασίας και το δονκιχωτικό σύνδρομο, η αλλεργία προς την απάθεια και η επιθυμία για μια καλύτερη εργασιακή πραγματικότητα, ανεξαρτήτως χρώματος, επιμένουν. Κάπως έτσι γεννήθηκαν και συνεχίζουν να γεννιούνται οι ιστορίες JobBlow (διαβάζεται και ερμηνεύεται κατά βούληση και συνείδηση). Πραγματικά θα ευχόμουν να ήταν ολότελα δημιούργημα της φαντασίας μου. Όμως όλες προέρχονται από υπαρκτά πρόσωπα, από αληθινά περιστατικά του εργασιακού βίου πειραγμένα με μια δόση σουρεαλισμού, χιούμορ, κυνισμού, ίσως και μελαγχολίας...

Έξω από τα γραφεία της εταιρείας, για θεριακλήδικο διάλειμμα στους 12ο C…

– Τα έμαθες για την προαγωγή; (ανάβει τσιγάρο)
– Ναι. Όχι ότι ξαφνιάστηκα… (φυσάει τον καπνό)
– Τα έχω πάρει κρανίο! (ταράζεται από ένα ρίγος ψύχους)
– Κι εγώ το ίδιο! Ίσες ευκαιρίες και ασθενές φύλο σου λέει μετά. Γαμώτο, τι βγήκα έξω μόνο με το σακάκι;
– Καλό τσουλάκι είναι του λόγου της. Ναι, έχει κρύο σήμερα.
– Εμ, άλλοι πατάνε επί πτωμάτων, άλλες επί στρωμάτων. (πετάει το τσιγάρο κάτω, σηκώνει το γιακά)
– Λες δηλαδή ότι αληθεύουν οι φήμες για εκείνη και τον Πρόεδρο ε; (κουνάει νευρικά το πόδι)
– Αναρωτιέσαι ακόμα; Βλάκας είσαι; Αφού τους είδε τις προάλλες σε εστιατόριο φίλη της κουμπάρας της Αννούλας από το Λογιστήριο. Σε ακατανόμαστες περιπτύξεις μπροστά στον κόσμο!!!
– Και πριν 2 μήνες τυχαία στη Βιέννη να ψωνίζουν σε πανάκριβα καταστήματα ο γαμπρός του Κώστα από τις Προμήθειες. Και γύρισε φιγουράροντας με τσάντα Louis Vuitton η «κυρία». (γκριμάτσα απαξίωσης)
– Τι να πω… κι έχω ακούσει από σπουδές και εμπειρία η τύπισσα είναι μηδέν έτσι; (ανάβει δεύτερο)
– Ένα ΙΕΚ της πλάκας και αυτό σε άσχετο αντικείμενο.
– Κι εγώ πασχίζω σαν μαλάκας για το MBA παράλληλα με τη δουλειά. (μουντζώνεται)
– Και να ήταν τουλάχιστον ωραία γκόμενα, να πω.
– Το ίδιο σκεφτόμουν κι εγώ! (ξεσπαθώνει) Τίποτα πάνω της δεν στέκεται στη σωστή θέση. Εγώ ούτε να την ακουμπούσα μιλάμε. (σθεναρά, υψώνοντας τη φωνή)
– Coolαρε! Τι θα περίμενες για να καταφέρει να ανέβει; Bitch ή τσουλάκι.
– Τι να πω…
– Για αυτό είναι σημαντικό να συνασπιστούμε και να αλληλοστηριχτούμε εμείς. Το οφείλουμε στους εαυτούς μας, στο φύλο μας. (χτύπημα φιλικό στην πλάτη)
– Σωστά τα λες. Να ανάψω κι άλλο ή θα μπούμε; (με μια κίνηση δισταγμού ανοίγει το πακέτο)


– Πάμε καλύτερα. Έχω ένα meeting σε λίγο με πελάτη και θέλω να μακιγιαριστώ.
– Κι εγώ αδιαθέτησα σήμερα και δεν είναι να μένω στο κρύο. (τουρτουρίζοντας)
– Να σου πω, τι γίνεται με το γκομενάκι που είχες γνωρίσει πριν καναδυό βδομάδες;
– Συνεχίζουμε. Αυτός θέλει δέσμευση όμως ρε συ. 8ωράκι δουλεύει, μετά γυμναστήριο…την περνάει ζάχαρη. Άντε τώρα να του εξηγήσεις ότι στοχεύεις να γίνεις partner και δεν φεύγεις από το γραφείο πριν τις 10.
– Και τι λες να κάνεις;
– Να περάσω καλά στο κρεβάτι και να τον αντικαταστήσω, όταν αρχίσει να μου τα πρήζει. (γελώντας) Εσύ τι κάνεις τελευταία; (τη σκουντάει με πονηρό ύφος)
– Πάλι με παντρεμένο νταραβερίζομαι. Είναι από την εταιρεία για αυτό μην με ρωτήσεις όνομα. (σιγανά και συνωμοτικά)
– Άτιμη!
– Τελικά τους προτιμώ νομίζω τους παντρεμένους. Κάνουν τα πάντα για λίγο excitement, ξέρουν να σου δίνουν αυτό που θες χωρίς ανούσιους όρκους αιώνιας πίστης και αφοσίωσης. Κι αν είναι και στην ίδια εταιρεία, είναι και διαθέσιμοι για ένα διαλειμματάκι εντός ωραρίου. (χαχανίζει)

Το χαχανητό διακόπτεται από νέα άφιξη…

– Επ, κορίτσια τι συζητάτε εδώ;
– Καλημέρα, Γεωργία! Συγχαρητήρια για την προαγωγή σου. Δεν μπορείς να φανταστείς πόσο χαρήκαμε!!! (μ’ ένα στόμα, μια φωνή)

* Από το λεξικό της νέας ελληνικής γλώσσας, για να μην μπερδευόμαστε:
 – ισότητα = ισότιμη αντιμετώπιση των δύο φύλων και δημιουργία ίσων ευκαιριών
 – ισοπέδωση = κατάργηση κάθε διαφοράς, εξίσωση προς τα κάτω