Στο φαινόμενο του ναρκισσισμού που συναντάται συχνά στους διευθύνοντες συμβούλους –στους CEOs– αναφέρεται μελέτη του Πανεπιστημίου INSEAD για να περιγράψει το πώς «συνήθως χαρισματικά άτομα, με μεγάλη αυτοπεποίθηση, συχνά απαξιωτική συμπεριφορά και με τον υψηλού επιπέδου ναρκισσισμό τους, μπορεί να υπονομεύουν τη λήψη των ορθών στρατηγικών αποφάσεων».

Τους περιγράφει ως άτομα που πιστεύουν ότι γνωρίζουν τα πάντα καλύτερα και έχουν την τάση να εμπιστεύονται εξαιρετικά την ευφυΐα και την κρίση τους. Το χάρισμά τους αυτό, τους κάνει να ξεχωρίζουν, τους βοηθά να ανέλθουν στην ιεραρχία, ενώ συχνά τους αναθέτουν και τη μεγάλη ευθύνη να βγάλουν την εταιρεία τους από κάποια δύσκολη κατάσταση. Διευκρινίζεται ότι, επειδή συνήθως πρόκειται για άτομα που εκφράζονται με πάθος, ο ναρκισσισμός τους εκλαμβάνεται ως μια διάσταση της προσωπικότητάς τους, ακόμη και κατά τη διαδικασία της λήψης σημαντικών αποφάσεων. Συμβαίνει όμως, στα άτομα αυτά οι δικές τους εμπειρίες να λειτουργούν ως «παρωπίδες» που τις επιβάλλει η ανωτερότητά τους, οι οποίες όμως τους εμποδίζουν από το να δεχθούν οιαδήποτε άλλη αξιόλογη και αξιόπιστη άποψη εκφράζουν τα μέλη του διοικητικού συμβουλίου.
 
Γεγονός, που έχει άμεσες επιπτώσεις τόσο στη διαδικασία λήψης των αποφάσεων, όσο και στον τρόπο που λειτουργεί το διοικητικό συμβούλιο. Και τα πράγματα γίνονται πολύ σοβαρά όταν με τις απόψεις αυτές, τα μέλη του διοικητικού συμβουλίου συμβαίνει να εκφράζουν τα αποτελέσματα και τις δεδομένες εμπειρίες και πρακτικές από τη στρατηγική άλλων οργανισμών που την εφάρμοσαν. Σύμφωνα μάλιστα με την πρόσφατη έρευνα «CEO Narcissism and the Impact of Interlocks on Corporate Strategy» προέκυψε ότι στην περίπτωση που ο CEO είναι «νάρκισσος», μπορεί και να υπονομεύσει τόσο την εμβέλεια όσο και το περιεχόμενο της στρατηγικής της εταιρείας, επειδή το πιθανότερο είναι, οι αποφάσεις που λαμβάνονται, να προσομοιάζουν με την όποια δική του προηγούμενη επαγγελματική εμπειρία, παρά με τον πλούτο των εμπειριών που έχουν εξασφαλίσει με τις διασυνδέσεις τους και παρουσιάζουν τα μέλη του διοικητικού συμβουλίου. Τέλος, σύμφωνα με την έρευνα ι οι «νάρκισσοι» αυτοί, προκειμένου να επιδείξουν την ανωτερότητά τους, έχουν την τάση να κάνουν το αντίθετο από αυτά που καταθέτουν με τις εμπειρίες τους οι άλλοι διευθυντές.