«Μέτρον άριστον» υποστήριζε ο Κλεόβουλος, ένας από τους 7 αρχαίους Έλληνες σοφούς, επιδιώκοντας να επισημάνει την αξία της διατήρησης του μέτρου, και αντίστοιχης αποφυγής των ακροτήτων, σε κάθε έκφανση του ιδιωτικού και δημόσιου βίου μας.

Εκτός όμως από τον Κλεόβουλο, ένθερμος υποστηρικτής του «μέτρου» υπήρξε και ο Αριστοτέλης μεταγενέστερα, σύμφωνα με τον οποίο ο άνθρωπος καλείται να πράττει έμμετρα (με κριτήριο το μέτρο/μέσο) ώστε να κατακτήσει την αρετή. Ουσιαστικά, η αποφυγή των ακραίων επιλογών στη ζωή μας και εν γένει στη συμπεριφορά μας, είναι σε θέση να εξασφαλίσει και την ευτυχία μας. Όμως η αρετή ή αλλιώς το «καλό» σύμφωνα με τον Αριστοτέλη βρίσκεται πάντα ανάμεσα σε δύο «κακίες», την υπερβολή και την έλλειψη αυτής.

Έτσι, το θάρρος αποτελεί τη μεσότητα του θράσους (υπερβολή) και της δειλίας (έλλειψη), με τη μέση οδό για τον ίδιο να είναι κεντρικός άξονας της ηθικής φιλοσοφίας του, όπως την ανέπτυξε στα Ηθικά Νικομάχεια. Εντάσσοντας ωστόσο τον όρο «μεσότητα» στο επιχειρηματικό περιβάλλον και πιο συγκεκριμένα στη Διεύθυνση Ανθρώπινου Δυναμικού, ποια θα ήταν τα χαρακτηριστικά αυτής και πώς θα εξασφάλιζε άριστα το περιεχόμενο μιας επιτυχημένης ανθρωποκεντρικής διαχείρισης; Τα τμήματα HR παραδοσιακά καλούνται να αποτυπώσουν και να ευθυγραμμίσουν τις επιχειρησιακές ανάγκες και τις ανάγκες των ανθρώπων τους, με άμεσο στόχο την επίτευξη υψηλών εταιρικών αποτελεσμάτων και ατομικού επιπέδου παραγωγικότητας.

Διαθέτοντας δύο συνιστώσες και αναζητώντας τη μία και μοναδική συνισταμένη προσπαθούν να ισορροπήσουν τις αμφίπλευρες ανάγκες, και να διαμορφώσουν την κατάλληλη πολιτική. Σύμμαχος στο πλευρό τους τάσσεται πλέον και η τεχνολογία με σημαντική επίδραση στο σύνολο των πρακτικών του HR, όπως θα διαβάσετε και σε επόμενες σελίδες, και τις εξελίξεις αυτής να αποτελούν ένα ισχυρό εργαλείο στα χέρια των επιχειρήσεων σήμερα.