Με αφορμή τον εορτασμό της Παγκόσμιας Ημέρας Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, στις 10 Δεκεμβρίου, τη θέση του HR Manager θα λάβει ο Ελβετός φιλόσοφος Jean-Jacques Rousseau, οι πολιτικές ιδέες του οποίου επηρέασαν σημαντικά τη Γαλλική Επανάσταση του 1789 κατά την οποία ψηφίστηκε και η «Διακήρυξη των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και του Πολίτη».

O Ζαν Ζακ Ρουσσώ, Ελβετός φιλόσοφος, συγγραφέας και συνθέτης του 18ου αιώνα, γεννήθηκε στις 28 Ιουνίου του 1712 στην πόλη της Γενεύης όπου και μεγάλωσε. Ήταν γιος του ωρολογοποιού Ισαάκ Ρουσσώ, ενώ πέρασε δύσκολα παιδικά χρόνια καθώς η μητέρα του πέθανε εννέα ημέρες από τη γέννησή του και ο πατέρας του τελικά τον εγκατέλειψε στην ηλικία των δέκα ετών. Αρκετοί μελετητές αναγνωρίζουν στο πρόσωπό του τον θεωρητικό εμπνευστή της Γαλλικής Επανάστασης, ενώ άλλοι τον ξεχωρίζουν ως το διαφωτιστή και οπαδό του κολεκτιβισμού, ο οποίος έθεσε τις βάσεις της σύγχρονης παιδαγωγίας. Το 1749, ο Ζ. Ρουσσώ «κεραυνοβόλησε» το μορφωμένο κοινό της Γαλλίας με τις απόψεις του κάνοντας αισθητή την παρουσία του για πρώτη φορά. Πιο συγκεκριμένα όταν η Ακαδημία της Ντιζόν προκήρυξε διαγωνισμό για το καλύτερο δοκίμιο πάνω στο ερώτημα «πιστεύετε ότι η αποκατάσταση των επιστημών και των τεχνών συνέβαλε στην πρόοδο των ηθών;», ο ίδιος έγραψε μία ολόκληρη πραγματεία για να τεκμηριώσει ένα τολμηρό «ΌΧΙ» κατακτώντας όμως έτσι και το βραβείο.

Μέσα από τα εμπνευσμένα έργα του ο Ζ. Ρουσσώ (κυρίως με το «Περί Αγωγής») τόνισε την ανάγκη στροφής της εκπαίδευσης στην ανάπτυξη όχι μόνο της λογικής αλλά και των αισθήσεων των μαθητών. Οι ιδέες του αναφορικά με την εκπαίδευση φαίνεται ότι επηρέασαν βαθύτατα ακόμη και τις σύγχρονες εκπαιδευτικές μεθόδους. Ο ίδιος εμφανίζεται ένθερμος υποστηρικτής της μάθησης βάσει της εμπειρίας, μειώνοντας ουσιαστικά την αξία της μάθησης από τα βιβλία και υποστηρίζοντας ότι τα συναισθήματα ενός παιδιού πρέπει να καλλιεργούνται από τη λογική του. Ένας ακόμη πολύ βασικός προβληματισμός, τον οποίο ανέλυσε μέσα από τα έργα του, αποτελεί η γένεση και η εξέλιξη της ανθρώπινης επικοινωνίας.

Όπως υποστήριζε «η γλώσσα γεννήθηκε με την παρότρυνση των αισθημάτων και όχι λόγω της κοινωνικής χρησιμότητας όπως υποστήριζε ο Δημόκριτος». Τοποθετώντας τον ωστόσο, σε ένα εργασιακό περιβάλλον, και πιο συγκεκριμένα στο τμήμα HR, ποια θα ήταν εκείνα του χαρακτηριστικά του που θα τον έκαναν να ξεχωρίσει και σε ποιους τομείς θα είχε μεγαλύτερη συμβολή; Σίγουρα στις βασικές του προτεραιότητες θα συναντούσαμε την εκπαίδευση και την ανάπτυξη των στελεχών. Επιπρόσθετα οι απόψεις του ότι «η αληθινή εκπαίδευση συνίσταται λιγότερο σε διδαχές και περισσότερο σε ασκήσεις» όπως επίσης και ότι «Ο δάσκαλος δεν πρέπει να οδηγεί σαν αυθεντία, αλλά χρειάζεται μόνο να θέτει ερωτήματα και να οδηγεί το μαθητή στην ανακάλυψη των απαντήσεων» φανερώνουν την προσπάθεια που θα κατέβαλλε να εφαρμόζει το Coaching & Mentoring μέσα στον οργανισμό. Τέλος, ιδιαίτερη έμφαση θα προσέδιδε και στην επικοινωνία με το ανθρώπινο δυναμικό, ενώ οι δραστηριότητες εκτός εργασιακού περιβάλλοντος θα βρίσκονταν στην πρώτη θέση των προτεινόμενων πρακτικών του.