Διανύοντας μία περίοδο εμφανούς οικονομικής ύφεσης, φαίνεται πως η χώρα μας έχει το όραμα να την αντιμετωπίσει και τελικά να την ξεπεράσει, να την αφήσει πίσω της και να ανακάμψει.

Με την αισιοδοξία αυτή χαρακτηριζόμαστε ως έθνος, ως πατρίδα και προχωράμε ξεπερνώντας τις δυσκολίες της γνωστής κρίσης. Ένας τρόπος να αντιμετωπίσουμε αυτή τη δύσκολη οικονομική περίοδο, είναι να δώσουμε βαρύτητα στη σχέση μεταξύ εταιρείας και εργαζόμενου. Η ανθρωπιστική προσέγγιση κατέχει μεγίστη σημασία ανεξάρτητα από την οικονομική κατάσταση μίας χώρας. Η ανθρωπιστική αυτή προσέγγιση διασφαλίζεται ως ένα βαθμό από τη συναισθηματική νοημοσύνη. Το γεγονός ότι η κρίση επηρεάζει τις παροχές και τις συνεργασίες μίας εταιρείας, σημαίνει πως έχει αντίκτυπο στους ίδιους τους εργαζόμενους.

Παρόλα αυτά, θεωρώ πως το σημαντικότερο ρόλο στο εργασιακό περιβάλλον κατέχει η πραγματική πίστη και η αφοσίωση ενός οργανισμού προς τον εργαζόμενο αλλά και το αντίστροφο.

Πώς μπορεί να επιτευχθεί αυτό; Ήδη γνωρίζετε την απάντηση
Ο Dr. Daniel Goleman, ψυχολόγος στο Πανεπιστήμιο του Χάρβαντ βρήκε μέσα από πολυετείς έρευνες ότι η Συναισθηματική Νοημοσύνη (EQ) σε σύγκριση με τεχνικές γνώσεις και με το δείκτη νοημοσύνης (IQ) και είναι δύο φορές πιο σημαντικός παράγοντας στην επαγγελματική επιτυχία των εργαζομένων. Έχει, επίσης, αποδείξει ότι το 80% της αποτελεσματικότητας των διοικητικών στελεχών οφείλεται στην ικανότητα συναισθηματικής νοημοσύνης που διαθέτουν. Με άλλα λόγια το επίπεδο του IQ συνεισφέρει όχι περισσότερο από 20% στην ικανότητα του ατόμου να λειτουργεί αποτελεσματικά και επιτυχημένα στο πλαίσιο της επιχείρησης.

Τι είναι Συναισθηματική Νοημοσύνη (EQ);
Η συναισθηματική νοημοσύνη (emotional intelligence) αναφέρεται στην ικανότητα του ατόμου να αναγνωρίζει και να κατανοεί τα συναισθήματα τόσο τα δικά του όσο και των άλλων, να τα χειρίζεται αποτελεσματικά και να δημιουργεί διαρκώς κίνητρα για τον εαυτό του.

Τα 5 «συστατικά» του EQ
1. Η Αυτοεπίγνωση (self-awareness): επίγνωση των συναισθημάτων, αυτοαξιολόγηση και αυτοπεποίθηση
2. O Αυτοέλεγχος (self-regulation): αυτοπειθαρχία, αυτορύθμιση, αξιοπιστία, ευσυνειδησία, προσαρμοστικότητα και καινοτομία
3. Τα Κίνητρα συμπεριφοράς (motivation): η τάση προς επίτευξη στόχων, η δέσμευση, η πρωτοβουλία και η αισιοδοξία
4. Η Ενσυναίσθηση (empathy): η ικανότητα κατανόησης των άλλων, ο προσανατολισμός στην παροχή υπηρεσιών, η ενίσχυση της ανάπτυξης των άλλων και ο σωστός χειρισμός της διαφορετικότητας
5. Οι Κοινωνικές δεξιότητες (social skills): πρόκειται για δεξιότητες επιρροής, επικοινωνίας, ηγεσίας, καταλυτικής δράσης όσον αφορά την αλλαγή, χειρισμός διαφωνιών, καλλιέργεια δεσμών, συνεργασία και ομαδικότητα.

Βλέποντας από την παραπάνω θεωρία, ο όρος της συναισθηματικής νοημοσύνης αναμφίβολα έχει αποτελέσει μία θετική έννοια στο χώρο του HR. Αυτό που έχει μεταβληθεί σήμερα, είναι η επιτακτική ανάγκη να εμπεδώσουμε όλοι μας ότι συνδέεται άμεσα με την καταπολέμηση της οικονομικής κρίσης. Όταν οι ηγέτες μίας εταιρείας, οι άνθρωποι του HR, αλλά και όλοι όσοι διαχειρίζονται ομάδες ανθρώπων, αναπτύσσουν την αυτοεπίγνωσή τους, τότε οι εργαζόμενοι νιώθουν πως αξίζει τον κόπο να δουλέψουν με αφοσίωση και προθυμία γιατί μπορούν να εμπιστευτούν τους ηγέτες τους. Όταν υπάρχει ενσυναίσθηση τότε οι εργαζόμενοι νιώθουν πως μπορούν να εμπιστευτούν την εταιρεία τους. Η εταιρεία ακούει τις ανάγκες τους και είναι σύμμαχός τους.

Τους εκπαιδεύει με κάθε μέσο, είτε με σεμινάρια είτε με απλή καθοδήγηση στην εργασία. Τους επιβραβεύει και τους ενθαρρύνει να συνεχίσουν λέγοντάς τους «μπράβο» για την απόδοσή τους. Βρίσκεται δίπλα τους όταν η απόδοσή τους μειώνεται, για να τους βοηθήσει να ανακάμψουν και να τους στηρίξουν.

Επίσης, ο σωστός χειρισμός των διαφωνιών από τους ηγέτες, η συνεργασία, η αμφίδρομη επικοινωνία και η ομαδικότητα είναι βασικές αρχές των εργοδοτών. Βοηθούν στο να αναπτυχθεί πίστη και εμπιστοσύνη μεταξύ ηγετών και ανθρώπων, συνεργασία και ομόνοια. Η συναισθηματική νοημοσύνη στο χώρο εργασίας αποτελεί αποδεδειγμένα το σημαντικότερο παράγοντα αποδοτικότητας των εργαζομένων σε μια επιχείρηση. Όπως αναφέρει ο Αριστοτέλης, το να είσαι οργισμένος είναι εύκολο. Το να εξοργιστείς όμως με το σωστό άτομο, για το σωστό λόγο, στο σωστό βαθμό, τη σωστή στιγμή, για το σωστό σκοπό και με το σωστό τρόπο, αυτό είναι δύσκολο.