Με αφορμή τη διοργάνωση των 31ων Ολυμπιακών Αγώνων στο Ρίο Ντε Τζανέιρο της Βραζιλίας, το ρόλο του HR Manager θα λάβει ένας από τους Έλληνες που ξεχώρισε το 1986 -όταν αναβίωσαν οι Ολυμπιακοί Αγώνες στην Αθήνα- όχι μόνο για τη διάκρισή του αλλά και για την αγάπη του πλήθους που συγκέντρωσε στο πρόσωπό του. Ο λόγος για τον Έλληνα μαραθωνοδρόμο, Σπύρο Λούη που έλαβε την πρώτη θέση στο ομώνυμο αγώνισμα.

Γεννημένος στις 12 Ιανουαρίου 1872 στο Μαρούσι της Αττικής, από φτωχή αγροτική οικογένεια, ο Σπύρος Λούης κατάφερε να διακριθεί στον αγώνα του Μαραθωνίου των Ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας, στις 29 Μαρτίου 1896. Ο πατέρας του ήταν νερουλάς καθώς δεν υπήρχε κεντρική ύδρευση και ο ίδιος τον βοηθούσε κουβαλώντας νερό. Κάτι που ωστόσο φάνηκε να τον βοήθησε ιδιαίτερα όταν και αργότερα διακρίθηκε κατά τη διάρκεια της στρατιωτικής του θητείας για την αντοχή του. Η συμμετοχή του στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας, οφείλεται σε μάλλον τυχαίο γεγονός παρά σε προπονήσεις ετών.

Ο Σπ. Λούης, χωρίς καμία προετοιμασία κατόρθωσε να επικρατήσει των 16 αντιπάλων του και επευφημούμενος από 80.000 θεατές που βρίσκονταν στο Καλλιμάρμαρο κατέλαβε την πρώτη θέση με χρόνο 2 ώρες, 58 λεπτά και 50 δευτερόλεπτα. Παρά την τεράστια επιτυχία του στους αγώνες, ο ίδιος δεν ξαναέτρεξε ποτέ, ενώ επέλεξε να εργαστεί ως αγρότης, νερουλάς και αργότερα ως τοπικός αστυνομικός. Συχνά τον καλούσαν ως επίσημο προσκεκλημένο σε αθλητικούς αγώνες, όπου και παρευρισκόταν ντυμένος με άσπρη φουστανέλα και σκούρο γιλέκο. Χαρακτηριστικό παράδειγμα ήταν η πρόσκληση του Αδόλφου Χίτλερ που αποδέχτηκε την 1η Αυγούστου 1936 για την Τελετή έναρξης του Ολυμπιακών Αγώνων του Βερολίνου. Όταν ο Α. Χίτλερ τον κάλεσε κοντά του για να τον χαιρετίσει, ο Σπ. Λούης του προσέφερε ένα κλαδί ελιάς ως σύμβολο της ειρήνης, ενώ αξίζει να σημειωθεί ότι λίγες εβδομάδες πριν τα γερμανικά στρατεύματα εισβάλλουν στην Αθήνα, ο αγαπημένος Έλληνας Ολυμπιονίκης άφησε την τελευταία του πνοή.

Πώς αυτός ο Ολυμπιονίκης, που γνώρισε τη δόξα και τις επευφημίες από τους συμπατριώτες του, θα μπορούσε να ενσωματωθεί σε μια εταιρεία και πιο συγκεκριμένα στο τμήμα ανθρώπινου δυναμικού; Για ποια χαρακτηριστικά του θα ξεχώριζε; «… Εκείνη τη στιγμή, σκεπτόμουν πως ο δρόμος ήταν πολύς και με παρηγορούσε ότι είχα το δικαίωμα να σταματήσω αν έβλεπα πως δεν μπορώ να συνεχίσω» ανέφερε σε μία από τις ελάχιστες συνεντεύξεις που παραχώρησε στη ζωή του. Έτσι, η ανάπτυξη και εξέλιξη των στελεχών για τον Σπ. Λούη θα αποτελούσε σημαντική παράμετρο με απαραίτητη προϋπόθεση την ύπαρξη διαθέσιμου χρόνου και επιμονής για την επίτευξή του στόχου. Με τεράστια αποθέματα αντοχής και ταπεινότητας, ο ίδιος θα ήταν υπέρμαχος της πολιτικής της ανοιχτής πόρτας, ενώ η επιβράβευση και η αναγνώριση των ανθρώπων θα βρίσκονταν επίσης στις προτεραιότητές του.

Τέλος, αν και ο ίδιος δεν προπονήθηκε καθόλου πριν από τη νίκη του στην Αθήνα, ενδεχομένως να έδινε έμφαση σε πολιτικές well being των εργαζομένων.