Στην αρχή του έτους σε πολλές εταιρείες οι εργαζόμενοι καλούνται συνήθως κατόπιν συζήτησης με τον εργοδότη να αποφασίσουν τους στόχους τους για την εργασία τους. Σε προσωπικό επίπεδο στην αρχή της νέας χρονιάς πάντα σκεφτόμαστε με αισιοδοξία πόσα πράγματα θα αλλάξουμε παίρνοντας αποφάσεις που αφορούν αλλαγές, βελτιώσεις στη ζωή μας, την καριέρα μας, τις σπουδές, την οικογένεια, την προσωπική μας υγεία.

Πόσο συχνά όμως μέχρι τα μέσα του Φεβρουαρίου έχουμε χάσει το πνεύμα της αλλαγής, έχουμε εγκαταλείψει τους στόχους και έχουμε απορροφηθεί από την ρουτίνα της καθημερινότητας; Έχουμε βάλει πάλι τον αυτόματο πιλότο.

Αναμφισβήτητα το γεγονός ότι αλλάζει ο χρόνος από μόνο του δεν πρόκειται να φέρει καμιά αλλαγή στη ζωή μας, αρκεί να το πιστέψουμε ότι όλοι έχουμε τη δυνατότητα και την ευκαιρία να θέσουμε στόχους και να τους πετύχουμε. Είναι επιλογή δική μας να εστιάσουμε την ενέργειά μας σ’ ένα συγκεκριμένο προσανατολισμό. Είμαστε υπεύθυνοι για οτιδήποτε μας συμβαίνει, είμαστε υπεύθυνοι για το είδος ζωής που ζούμε. Όταν αναλαμβάνουμε την ευθύνη ταυτόχρονα αποφασίζουμε να κάνουμε και βαθιές αλλαγές στη ζωή μας. Κι αυτό είναι εφικτό με τη θέσπιση στόχων. «Ζωή χωρίς στόχους είναι κούρσα χωρίς τελικό προορισμό» λέει η Tina Tessina.

Ο Robin Sharma αναφέρει ότι «οι άνθρωποι ξοδεύουν πιο πολύ χρόνο στο να σχεδιάσουν τις καλοκαιρινές διακοπές τους παρά στο να σχεδιάσουν τις ζωές τους».

Έρευνες έδειξαν ότι οι στόχοι έχουν περισσότερες πιθανότητες επιτυχίας αν ακολουθήσουμε κάποιους κανόνες:
1. Οι στόχοι πρέπει να είναι γραπτοί. Τους γράφουμε σ ένα χαρτί, σε μια ατζέντα, στον υπολογιστή. Ο Brian Tracy λέει όταν καταγράφεις τον στόχο τον αποκρυσταλλώνεις και τον κάνεις πιο χειροπιαστό. Του δίνεις ενέργεια. Μόνο το 3% των ενηλίκων έχει γραπτούς στόχους. Αυτοί οι άνθρωποι επιτυγχάνουν πέντε με δέκα φορές περισσότερα απ’ ότι οι άνθρωποι με ίδιες ή καλύτερες ικανότητες και εκπαίδευση, οι οποίοι ωστόσο για οποιοδήποτε λόγο δεν κάθισαν να καταγράψουν ακριβώς τι θέλουν.

Στους στόχους μας ανατρέχουμε καθημερινά για να κάνουμε έναν απολογισμό της προόδου μας αλλά και για να κάνουμε στον εαυτό μας μία υπενθύμιση.

2. Οι στόχοι πρέπει να είναι σαφείς, όσο γίνεται πιο συγκεκριμένοι, να περιγράφονται με λεπτομέρεια ώστε να έχουμε μπροστά μας μια ξεκάθαρη εικόνα και να μην είναι του τύπου να αλλάξω καριέρα, να γίνω διάσημη. Να είναι εύκολο να μετρήσεις την επιτυχία του στόχου π.χ. να τρέξω στον μαραθώνιο ή να χάσω 5 κιλά μέχρι το τέλος του χρόνου.

3. Οι στόχοι πρέπει να έχουν χρονική προθεσμία εκπλήρωσης για να υπάρχει η αίσθηση του επείγοντος. Όσο πλησιάζει η ημερομηνία τόσο πιεζόμαστε για να φέρουμε αποτελέσματα.

4. Οι στόχοι μπορεί να είναι μικροί. Η ικανοποίηση ότι πετύχαμε το στόχο μας θα μας οδηγήσει στον επόμενο που ίσως είναι πιο δύσκολος.

5. Οι στόχοι μπορεί να είναι ευέλικτοι. Αν χρειαστεί κατά τη διάρκεια της χρονιάς μπορούμε να τους προσαρμόσουμε ή να τους αλλάξουμε ανάλογα με τις εξελίξεις και τις συνθήκες της ζωής μας.

6. Επίσης, είναι φυσικό να κάνουμε λίγα βήματα μπροστά και ύστερα λίγο πίσω ή τα πράγματα να χειροτερέψουν πριν καλυτερέψουν. Μπορεί να αποθαρρυνθούμε εάν η επίτευξη προκύψει δυσκολότερη απ’ ότι περιμέναμε. Είναι μέρος της διαδικασίας. Η στοχοθέτηση και η εκτέλεσή της απαιτεί εξάσκηση, να μάθουμε πώς λειτουργεί το σύστημα και να αναπτυχθεί η στοχοθέτηση με το πέρασμα του χρόνου ως συνήθεια.

7. Το πιο δύσκολο μέρος είναι η εφαρμογή του πλάνου. Απαιτείται δράση, συγκέντρωση, αυτοπειθαρχία και προσωπική δέσμευση για την εκτέλεση εκείνων των εργασιών που θα εξυπηρετούν την επίτευξη των στόχων. Θέτοντας στόχους δημιουργούμε ένα πλαίσιο βάσει του οποίου θα κάνουμε καλύτερες επιλογές, λιγότερα λάθη επενδύοντας σε δραστηριότητες που μας φέρνουν πιο κοντά στην πραγμάτωση των στόχων.  Διαμορφώνουμε ένα χάρτη πορείας για να αναπτύξουμε την προσωπικότητά μας, να βελτιώσουμε την ποιότητα της ζωής μας, να επεκτείνουμε τις εμπειρίες μας. Να πάρουμε δηλαδή τη ζωή στα χέρια μας.