Τα δεδομένα αποκαλύπτουν…

Σύντομα ευρήματα από διεθνείς έρευνες και μελέτες που αποτυπώνουν τις αλλαγές στην εργασία, τις προτεραιότητες των οργανισμών και τις βασικές τάσεις στο σύγχρονο HR.

ΠΑΝΩ ΑΠΟ 1 ΣΤΟΥΣ 3 HR LEADERS ΘΕΤΕΙ ΤΗΝ ΑΝΑΜΟΡΦΩΣΗ» ΤΟΥ ΜΟΝΤΕΛΟΥ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ ΩΣ ΚΟΡΥΦΑΙΑ ΠΡΟΤΕΡΑΙΟΤΗΤΑ

Σε ένα περιβάλλον συνεχούς μεταβλητότητας, το HR καλείται να μετακινηθεί από πάροχος υπηρεσιών σε «αρχιτέκτονα της εργασίας», επαναπροσδιορίζοντας τον τρόπο με τον οποίο άνθρωποι και τεχνολογία συνυπάρχουν. Σύμφωνα με την έκθεση Global Talent Trends 2026 της Mercer, το HR βρίσκεται αντιμέτωπο με την ανάγκη για ριζική ανανέωση προκειμένου να διασφαλίσει τη συνάφειά του με τις σύγχρονες επιχειρηματικές απαιτήσεις. Πάνω από το 35% των HR leaders παγκοσμίως δηλώνει ότι η αναδιάρθρωση του λειτουργικού του μοντέλου αποτελεί στρατηγική προτεραιότητα για το τρέχον έτος. Το νέο μοντέλο επιβάλλει στο HR να μην περιορίζεται στη διαχείριση διαδικασιών, αλλά να σχεδιάζει την ίδια την εργασία ώστε οι άνθρωποι και η τεχνολογία να λειτουργούν ως ένα ενιαίο σύστημα. Οι ηγέτες των οργανισμών αναγνωρίζουν την τεχνολογία ως τον κύριο μοχλό αυτού του μετασχηματισμού, με το 44% των στελεχών να προσδοκά πλήρως ενσωματωμένα HR συστήματα εντός της επόμενης διετίας. Η πρόκληση για τους επαγγελματίες του κλάδου είναι διττή: οφείλουν να ενσωματώσουν την τεχνητή νοημοσύνη στις διαδικασίες τους, διασφαλίζοντας παράλληλα ότι η ανθρώπινη εξειδίκευση θα παραμείνει στο επίκεντρο. Η επιτυχία αυτής της μετάβασης εξαρτάται από την ικανότητα του HR να καθοδηγήσει τους εργαζομένους μέσα στην αλλαγή, καθώς κανένας τεχνολογικός ή δομικός ανασχεδιασμός δεν μπορεί να αποδώσει χωρίς την ουσιαστική συμμετοχή των ανθρώπων.

86% ΤΩΝ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΩΝ ΣΤΕΛΕΧΩΝ ΕΠΙΒΑΛΛΕΙ ΤΗ ΧΡΗΣΗ AI, ΑΛΛΑ ΟΙ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ ΔΕΝ ΕΥΘΥΓΡΑΜΜΙΖΟΝΤΑΙ

Το χάσμα μεταξύ στρατηγικής διοίκησης και καθημερινής πρακτικής στην ενσωμάτωση της Τεχνητής Νοημοσύνης αναδεικνύει σημαντικές προκλήσεις στη διαχείριση της αλλαγής. Πρόσφατη έρευνα της Slingshot αποκαλύπτει μια έντονη ασυμφωνία μεταξύ C-suite στελεχών και εργαζόμενων όσον αφορά στον ρόλο της Τεχνητής Νοημοσύνης. Παρόλο που το 86% των ηγετών θεωρεί την υιοθέτηση της ΤΝ επιβεβλημένη, μόνο το 49% των μεσαίων στελεχών προωθεί ενεργά αυτή την κατεύθυνση στις ομάδες του. Η διαφορά στην προσέγγιση είναι χαοτική, καθώς πάνω από το 40% των εργοδοτών επιδιώκει να εντάξει το AI ως ισότιμο «μέλος της ομάδας», ενώ μόνο το 20% των εργαζομένων αντιμετωπίζει την τεχνολογία με αυτόν τον τρόπο, θεωρώντας την απλώς ένα «χρήσιμο εργαλείο». Επιπλέον, υπάρχει απόκλιση στην αξιοποίηση των δεδομένων. Ενώ το 70% των στελεχών πιστεύει ότι οι ομάδες τους βασίζονται σε δεδομένα, μόλις το 31% των εργαζομένων επιβεβαιώνει τη χρήση τους, προτάσσοντας την προσωπική εμπειρία ως βασικότερο εργαλείο λήψης αποφάσεων.

ΣΧΕΔOΝ 1 ΣΤΟΥΣ 3 ΕΡΓΑΖΟΜEΝΟΥΣ ΔΕΝ ΚΑΘΑΡIΖΕΙ ΤΟ ΓΡΑΦΕIΟ ΤΟΥ

Η καθαριότητα στους χώρους εργασίας φαίνεται να διασφαλίζεται σε επίπεδο οργανωμένων υπηρεσιών, όχι όμως πάντα και σε επίπεδο καθημερινών πρακτικών. Αυτό προκύπτει από τη Workplace Hygiene Survey, έρευνα που πραγματοποίησε το 2026 η εταιρεία Cartridge People σχετικά με τις συνήθειες υγιεινής στον εργασιακό χώρο. Σύμφωνα με τα ευρήματά της, σχεδόν 3 στους 10 εργαζομένους δηλώνουν ότι σπάνια ή ποτέ δεν καθαρίζουν το προσωπικό τους γραφείο, παρότι το γενικό επίπεδο καθαριότητας στους οργανισμούς αξιολογείται θετικά. Ειδικότερα, το 74% των χώρων εργασίας καθαρίζεται καθημερινά ή και περισσότερες από μία φορές την ημέρα, ενώ το 83% των εργαζομένων θεωρεί ότι το επίπεδο καθαριότητας στον οργανισμό του είναι ικανοποιητικό. Ωστόσο, όταν εξετάζονται οι καθημερινές συμπεριφορές των εργαζομένων, προκύπτουν σημαντικές διαφοροποιήσεις: το 92% δηλώνει ότι πλένει τα χέρια μετά τη χρήση της τουαλέτας, αλλά μόλις 31% απολυμαίνει τα χέρια μετά τη χρήση κοινόχρηστου εξοπλισμού και 26% μετά από επαφή με συναδέλφους. Τα ευρήματα της έρευνας αναδεικνύουν ότι η υγιεινή στον χώρο εργασίας δεν αποτελεί μόνο θέμα οργανωμένης καθαριότητας, αλλά και ζήτημα καθημερινών συνηθειών και υπευθυνότητας των ίδιων των εργαζομένων στους κοινόχρηστους χώρους.

70% ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜEΝΩΝ ΕΜΦΑΝIΖΟΥΝ ΥΨΗΛOΤΕΡΗ ΔEΣΜΕΥΣΗ OΤΑΝ ΔΙΑΘEΤΟΥΝ ΑΥΤΟΝΟΜIΑ

Η ενίσχυση της αυτονομίας στον χώρο εργασίας δεν αποτελεί μόνο ζήτημα ικανοποίησης, αλλά κρίσιμο παράγοντα για την πρόληψη του επαγγελματικού burnout και τη διατήρηση των ταλέντων. Σύμφωνα με πρόσφατη έρευνα της UKG, η ικανότητα των εργαζομένων να ελέγχουν τον χρόνο και τον τρόπο εκτέλεσης των καθηκόντων τους συνδέεται άμεσα με την επιχειρησιακή απόδοση. Τα δεδομένα δείχνουν ότι το 70% των εργαζομένων που διαθέτουν υψηλό βαθμό αυτονομίας παρουσιάζει σημαντικά αυξημένα επίπεδα εργασιακής δέσμευσης. Αντιθέτως, ο περιορισμός της αυτονομίας αναδεικνύεται σε «σιωπηλό» παράγοντα εξουθένωσης. Τα ευρήματα υπογραμμίζουν, μεταξύ άλλων, ότι οι εργαζόμενοι που νιώθουν έλλειψη ελέγχου στο πρόγραμμά τους είναι 3 φορές πιο πιθανό να αναφέρουν συμπτώματα burnout. Την ίδια στιγμή, η ευελιξία, όταν συνοδεύεται από εμπιστοσύνη, μειώνει το ποσοστό των αποχωρήσεων, ενισχύοντας τη συναισθηματική σύνδεση με τον οργανισμό. Οι HR leaders καλούνται πλέον να μετατοπίσουν το focus από τον αυστηρό έλεγχο των διαδικασιών στην ενδυνάμωση (empowerment) των ομάδων. Η καλλιέργεια μίας κουλτούρας όπου οι εργαζόμενοι διαχειρίζονται το έργο τους με αυτονομία όχι μόνο ενισχύει την παραγωγικότητα, αλλά λειτουργεί και ως ισχυρό ανάχωμα απέναντι στην τάση εγκατάλειψης που παρατηρείται στην παγκόσμια αγορά εργασίας.

ΑΥΞΗΣΗ 41% ΣΤΙΣ ΑΝΑΡΡΩΤΙΚΕΣ ΑΔΕΙΕΣ ΤΑ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΤΡΙΑ ΧΡΟΝΙΑ

Η αύξηση των αναρρωτικών αδειών στους οργανισμούς φαίνεται να συνδέεται ολοένα και περισσότερο με ζητήματα κουλτούρας εργασίας, ψυχικής υγείας και συνολικής εμπειρίας των εργαζομένων. Αυτό προκύπτει από πρόσφατη έκθεση της Totaljobs, η οποία καταγράφει σημαντική άνοδο των ημερών ασθενείας τα τελευταία χρόνια.

Σύμφωνα με τα ευρήματα, οι αναρρωτικές άδειες έχουν αυξηθεί κατά 41% τα τελευταία τρία χρόνια, ενώ το 59% των HR leaders στο Ηνωμένο Βασίλειο αποδίδει την αύξηση αυτή στην επιδείνωση της εργασιακής κουλτούρας. Παράλληλα, το 55% των εργοδοτών αναφέρει ότι έχει παρατηρήσει μείωση της απόδοσης των εργαζομένων.

Η ψυχική υγεία φαίνεται να αποτελεί βασικό παράγοντα αυτής της τάσης. Οι καταστάσεις που σχετίζονται με στρες και burnout ευθύνονται για το 25% των αποχωρήσεων εργαζομένων, ενώ 19% των εργαζομένων δηλώνουν ότι εγκατέλειψαν την εργασία τους λόγω συνεχιζόμενων προβλημάτων υγείας.

Τα ευρήματα αναδεικνύουν έναν φαύλο κύκλο για τους οργανισμούς: η απουσία εργαζομένων αυξάνει τον φόρτο εργασίας για τις υπόλοιπες ομάδες, γεγονός που εντείνει το στρες, επηρεάζει την παραγωγικότητα και ενισχύει περαιτέρω το φαινόμενο του absenteeism.

1 ΣΤΟΥΣ 4 ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ ΣΧΕΔΙΑΖΕΙ ΝΑ ΑΛΛΑΞΕΙ ΕΡΓΑΣΙΑ ΣΤΟ ΕΠΟΜΕΝΟ ΕΤΟΣ

Η κινητικότητα στην αγορά εργασίας παραμένει έντονη, με σημαντικό ποσοστό εργαζομένων να εξετάζει το ενδεχόμενο αλλαγής εργοδότη μέσα στους επόμενους 12 μήνες. Αυτό προκύπτει από πρόσφατη έρευνα της εταιρείας HR και payroll software Ciphr, η οποία πραγματοποιήθηκε σε εργαζομένους στο Ηνωμένο Βασίλειο.

Σύμφωνα με τα ευρήματα, σχεδόν 1 στους 4 εργαζομένους (24%) δηλώνει ότι αναζητά ενεργά νέα εργασία ή σκοπεύει να αλλάξει εργοδότη μέσα στον επόμενο χρόνο. Η πρόθεση αποχώρησης εμφανίζεται ισχυρότερη στις νεότερες ηλικίες: 32% των εργαζομένων κάτω των 34 ετών και 30% των εργαζομένων 35-44 ετών δηλώνουν ότι εξετάζουν αλλαγή εργασίας. Το ποσοστό μειώνεται σε 22% για τις ηλικίες 45-55, 14% για τις ηλικίες 55-64, ενώ περιορίζεται στο 7% για όσους είναι άνω των 65 ετών. Η βασικότερη αιτία που οδηγεί τους εργαζομένους στην αναζήτηση νέας θέσης είναι οι αμοιβές, με 36% όσων σκέφτονται να αποχωρήσουν να δηλώνουν ότι αισθάνονται υποαμειβόμενοι. Ακολουθούν η έλλειψη αναγνώρισης (24%), η ανάγκη για επαγγελματική εξέλιξη και νέες ευκαιρίες καριέρας (22%), καθώς και η επιθυμία για πιο ισορροπημένη σχέση εργασίας και προσωπικής ζωής (17%). Τα ευρήματα δείχνουν ότι, πέρα από τις αποδοχές, παράγοντες όπως η αναγνώριση, η εξέλιξη και η ποιότητα της εργασιακής εμπειρίας εξακολουθούν να επηρεάζουν σημαντικά τις αποφάσεις παραμονής ή αποχώρησης των εργαζομένων.